gün

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Vikipedi
gün hakkında Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: Gün

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın gün günler
Belirtme (-i) günü günleri
Yönelme (-e) güne günlere
Bulunma (-de) günde günlerde
Çıkma (-den) günden günlerden
Tamlayan günün günlerin

gün -nü

[1] (zaman) Güneş'in Dünya çevresinde bir tur atması neticesinde geçen zaman
[2] Güneş ışığı
[3] gündüz
[4] yer yuvarlağının kendi ekseni etrafında kez dönmesiyle geçen 24 saatlik süre
[5] içinde bulunulan zaman
[6] zaman, sıra
[7] çağ, devir
[8] iyi yaşanmış zaman
[9] bayram niteliğinde özel gün
[10] belirli günlerde ev hanımlarının misafir ağırlamak için yaptıkları toplantı
[11] tarih
[12] (gök bilimi) Güneş

Söyleniş

ˈgyn, çoğulu gynˈleɾ

Heceleme

gün, çoğulu gün·ler

Örnekler

[3] Bütün gün yanında kalırdım. - A. Ağaoğlu
[4] yer yuvarlağının kendi ekseni etrafında kez dönmesiyle geçen 24 saatlik süre
Kız kardeşi üç yıl, bir gün olsun canı sıkılmadan yaşadı Tatvan'da. - N. Cumalı
[5] içinde bulunulan zaman
Aylıkları, günün ihtiyaçları karşısında devede kulak gibi kalıyordu. - R. N. Güntekin
[6] Ama şu son günlerde büyük bir ilerleme olmuştu kadında. - A. Kulin
[8] Zavallı, gün görmedi.
[9] Bugün Fransızların günü imiş.
[10] Yarın Ayşe Hanım'ın günü.

Deyimler

Kaynakça

  • Türk Dil Kurumu: "gün"

Türk lehçeleri

Çeviriler

Türetilmiş kavramlar

günlük, Sevgililer günü

Üst kavramlar

[1] hafta

Alt kavramlar

[1] gece, gündüz

Atasözleri

deliye her gün bayram, gün gelir devran döner, keser döner gün gelir devran döner, keser döner, sap döner, gün gelir hesap döner

Azerice[düzenle]

[düzenle]

[1] (zaman) gün

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] afıtab, Güneş, gündüz

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] (zaman) gün

Atasözleri

Ak akçe kara gün içindir
Ak gün ağartır, kara gün karartır
Bir adama kırk gün ne dersen o olur
Bir günlük ölüye üç gün yiyecek gerek
Buyurmadan tutan evlat, gün doğmadan kalkan avrat, deh demeden yürüyen at
Deliye her gün bayram
Dünya ölümlü, gün akşamlı

Köken

[1] Eski Türkçe: kün

Kaynakça

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

[1] (zaman) gün

Kaynakça

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.