gün

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: Gün

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe kün

Söyleniş[düzenle]

  • IPA: ˈgyn
  • Heceleme: gün

[düzenle]

gün (belirtme hâli günü, çoğulu günler)

  1. (zaman) Güneş'in Dünya çevresinde bir tur atması neticesinde geçen zaman
  2. Güneş ışığı
  3. gündüz
    Bütün gün yanında kalırdım. - A. Ağaoğlu
  4. yer yuvarlağının kendi ekseni etrafında kez dönmesiyle geçen 24 saatlik süre
    Kız kardeşi üç yıl, bir gün olsun canı sıkılmadan yaşadı Tatvan'da. - N. Cumalı
  5. içinde bulunulan zaman
    Aylıkları, günün ihtiyaçları karşısında devede kulak gibi kalıyordu. - R. N. Güntekin
  6. zaman, sıra
    Ama şu son günlerde büyük bir ilerleme olmuştu kadında. - A. Kulin
  7. çağ, devir
  8. iyi yaşanmış zaman
    Zavallı, gün görmedi.
  9. bayram niteliğinde özel gün
    Bugün Fransızların günü imiş.
  10. belirli günlerde ev hanımlarının misafir ağırlamak için yaptıkları toplantı
    Yarın Ayşe Hanım'ın günü.
  11. tarih
  12. (gök bilimi) Güneş

Çekimleme[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Sözcük birliktekikleri[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "gün"

Azerice[düzenle]

[düzenle]

gün

  1. (zaman) gün

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe kün

[düzenle]

gün

  1. (zaman) gün

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Türkmence[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe kün

[düzenle]

gün

  1. (zaman) gün

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.