yaman

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: Yaman

Türkçe[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] güç, etki veya beceri bakımından alışılmışın üzerinde olan (kimse)
Sen yaman bir inkılapçı olacaksın Yıldız. - A. Gündüz
[2] kötü, korkulan (kimse)
[3] alışılmadık, olağanın dışında
Köhne çatısı yaman bir gürültü ile birdenbire sarsıldı. - E. E. Talu

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Çeviriler[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Kurdun adı yaman çıkmış, tilki vardır baş keser
Yaman komşu, yaman avrat, yaman at; birinden göç, birin boşa, birin sat

Azerice[düzenle]

[düzenle]

yaman

[1] kötü
[2] huysuz

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] kötü, fena, bed

Kumanca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] kötü
[2] fena

Tatarca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] çirkin, berbat
[2] kötü, fena

Kırım Tatarca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] kötü, fena
[2] güçlü
[2] zorlu

Kaynakça[düzenle]

  • Aytaç, Kemal (1992). Kuman Lehçesi Sözlüğü - Codex Cumanicus'un Türkçe Sözlük Dizini. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları. ISBN 975-17-1026-X.