ir

Türkçe

Köken

Eski Türkçe

Ad

ir (belirtme hâli iri, çoğulu irler)

1. (kimya, metaller) metal

Çeviriler

çeviriler

• Fince: metalli (fi)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "ir".
  TDK Özel Sözlük'te: ir"

İspanyolca

Eylem

ir

1. gitmek

   *¿A dónde vas? Nereye gidiyorsun?

Litvanca

Bağlaç

ir

1. ve

Portekizce

Eylem

ir

1. gitmek

Tatarca

Ad

ir

1. (primatlar) adam, erkek, er
2. koca

Kaynakça

• Türk Dili Dergisi Dr. Süreyya Ülker

Zazaca

Ad

ir e

1. (hastalık) vucutta oluşan bir çeşit hastalık