oğlan

Vikisözlük sitesinden
Jump to navigation Jump to search
Disambig.svg Ayrıca bakınız: oğul

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe oğ-oğul (küçülmek, küçültmek): اوغلان‎

Söyleniş[düzenle]

  • IPA: /o‿ˈlan/
  • (dosya)
    Bu kodun düzgün çalışma olasılığı şimdilik ölçülmedi
  • Heceleme: oğ·lan

[düzenle]

oğlan (belirtme hâli oğlanı, çoğulu oğlanlar)

  1. (primatlar) erkek çocuk
    • Biraz sonra oğlan da doğrulup kızın karşısına geçti. - O. C. Kaygılı
  2. (primatlar) yetişkin erkek
    • Yakışıklı, erkek güzeli olmaya aday bir oğlandı. - T. Buğra
  3. (iskambil) iskambil kâğıtlarında genç erkek resimli]] kâğıt
  4. cinsel bakımdan erkeklerin zevkine hizmet eden sapık erkek

Eş anlamlılar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Gelin eşikte oğlan beşikte
Oğlan anası kapı arkası, kız anası minder kabası
Oğlan atadan öğrenir sofra açmayı, kız anadan öğrenir biçki biçmeyi
Oğlan dayıya, kız halaya çeker
Oğlan doğur, kız doğur; hamurunu sen yoğur
Oğlan doğuran övünsün, kız doğuran dövünsün

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Azerice[düzenle]

[düzenle]

oğlan

[1] (memeliler, aile) oğlan, oğul

Şorca[düzenle]

[düzenle]

[1] oğlan

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

oğlan

[1] (memeliler, aile) oğlan, oğul
[2] (memeliler, aile) çocuk

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.