dost

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

IPA(anahtar): /ˈdost/
Heceleme: dost

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi دوست(dost), o da Farsça دوست(dôst)

[düzenle]

dost (belirtme hâli dosdu, çoğulu dostlar)

Vikipedi
dost hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.
  1. bir şeye aşırı ilgi duyan, koruyan kişi
    Kitap dostu.
  2. erkek veya kadının evlilik dışı ilişki kurduğu kişi, zamazingo
    Bir dostu vardı, belalı, çapkın bir delikanlı. - H. R. Gürpınar
  3. sahibine sevgi gösteren hayvan
    Köpek insan dostudur.
  4. (sosyoloji) sevilen, güvenilen, yakın arkadaş, gönüldaş, iyi anlaşılan kişi
    Ben giderim adım kalır. Dostlar beni hatırlasın. - Âşık Veysel

Çekimleme[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Zıt anlamlılar[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

İlgili kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

dost (karşılaştırma daha dost, üstünlük en dost)

  1. iyi geçinen, aralarında iyi ilişki bulunan
    Yüzleri tatlı, dilleri tatlı, dost insanlardı bunlar. — T. Buğra

Çeviriler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Azerice[düzenle]

Diğer yazılışlar
Arap دوست
Kiril дост
Latin dost

Köken[düzenle]

Farsça دوست(dost)

[düzenle]

dost

  1. arkadaş
  2. dost

Çekçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme:

Belirteç[düzenle]

dost

  1. yeterince, yeteri kadar

Gagavuzca[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

Heceleme: dost

Köken[düzenle]

Farsça دوست(dôst)

[düzenle]

dost

  1. (sosyoloji) dost

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım Tatarcası[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: dost

[düzenle]

dost

  1. (sosyoloji) arkadaş, dost

Türkmence[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: dost

[düzenle]

dost

  1. (sosyoloji) arkadaş, dost