dost

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın dost dostler
Belirtme (-i) dosti dostleri
Yönelme (-e) doste dostlere
Bulunma (-de) dostte dostlerde
Çıkma (-den) dostten dostlerden
Tamlayan dostin dostlerin

dost -ti

[düzenle]

dost -tu

[1] (toplum bilimi) sevilen, güvenilen, yakın arkadaş, gönüldaş, iyi anlaşılan kimse, düşman karşıtı
Ben giderim adım kalır. Dostlar beni hatırlasın. - Âşık Veysel}}
[2] erkek veya kadının evlilik dışı ilişki kurduğu kimse, zamazingo
Bir dostu vardı, belalı, çapkın bir delikanlı. - H. R. Gürpınar}}
[3] sahibine sevgi gösteren hayvan
Köpek insan dostudur.
[4] bir şeye aşırı ilgi duyan, koruyan kimse
Kitap dostu.

Köken[düzenle]

Farsça: دوست‎ dôst
Avestçe "zeoşe", eski Farsça "deuş(+ter)", Sanskritçe "coşe", orta Farsça "dôst" (doost), yeni Farsça ise "dust". Kürtçe ise "dost" denir.

Deyimler[düzenle]

[1] dost acı söyler

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "dost"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] iyi geçinen, aralarında iyi ilişki bulunan
Yüzleri tatlı, dilleri tatlı, dost insanlardı bunlar. - T. Buğra}}

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Azerice[düzenle]

[düzenle]

[1] arkadaş

Çekçe[düzenle]

Belirteç[düzenle]

[1] yeterince, yeteri kadar

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] dost

Köken[düzenle]

[1] Farsça: dôst

Atasözleri[düzenle]

Aç ile dost olayım diyen peşin karnını doyursun
Ata dost gibi bakmalı, düşman gibi binmeli
Bin dost az, bir düşman çok
Doğruluk dost kapısı
Domuz derisi post olmaz, eski düşman dost olmaz
Dost acı söyler
Dost ağlatır, düşman güldürür

Deyimler[düzenle]

dost kazığı
sadık dost

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

[1] arkadaş

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

[1] arkadaş