İçeriğe atla

dost

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[değiştir]

Söyleniş

[değiştir]
IPA(anahtar): /ˈdost/
Heceleme: dost

Köken

[değiştir]
Osmanlı Türkçesi دوست(dost), o da Farsça دوست(dôst)

dost (belirtme hâli dosdu, çoğulu dostlar)

Vikipedi
Vikipedi
dost hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.
  1. bir şeye aşırı ilgi duyan, koruyan kişi
    Kitap dostu.
  2. erkek veya kadının evlilik dışı ilişki kurduğu kişi, zamazingo
    Bir dostu vardı, belalı, çapkın bir delikanlı. - H. R. Gürpınar
  3. sahibine sevgi gösteren hayvan
    Köpek insan dostudur.
  4. (sosyoloji) sevilen, güvenilen, yakın arkadaş, gönüldaş, iyi anlaşılan kişi
    Ben giderim adım kalır. Dostlar beni hatırlasın. - Âşık Veysel

Çekimleme

[değiştir]

Deyimler

[değiştir]

Zıt anlamlılar

[değiştir]

Üst kavramlar

[değiştir]

Türetilmiş kavramlar

[değiştir]

İlgili kavramlar

[değiştir]

Çeviriler

[değiştir]

Ön ad

[değiştir]

dost (karşılaştırma daha dost, üstünlük en dost)

  1. iyi geçinen, aralarında iyi ilişki bulunan
    Yüzleri tatlı, dilleri tatlı, dost insanlardı bunlar. — T. Buğra

Çeviriler

[değiştir]

Çeviriler

[değiştir]

Kaynakça

[değiştir]

Atasözleri

[değiştir]

Azerice

[değiştir]
Diğer yazılışlar
Arap دوست
Kiril дост
Latin dost

Köken

[değiştir]
Farsça دوست(dost)

dost

  1. arkadaş
  2. dost

Çekçe

[değiştir]

Söyleniş

[değiştir]
  • Heceleme:

Belirteç

[değiştir]

dost

  1. yeterince, yeteri kadar

Gagavuzca

[değiştir]

Söyleniş

[değiştir]
Heceleme: dost

Köken

[değiştir]
Farsça دوست(dôst)

dost

  1. (sosyoloji) dost

Kaynakça

[değiştir]
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım Tatarcası

[değiştir]

Söyleniş

[değiştir]
  • Heceleme: dost

dost

  1. (sosyoloji) arkadaş, dost

Türkmence

[değiştir]

Söyleniş

[değiştir]
  • Heceleme: dost

dost

  1. (sosyoloji) arkadaş, dost