mesken

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Lütfen bir dil kodu girin. mesken

[düzenle]

mesken (belirtme hâli meskeni, çoğulu meskenler)

  1. (mimarlık, iskân) konut, ikametgâh
    Bu acayip meskeninde yaz kış kalın kepeneğe sarılmış otururdu. - M. Ş. Esendal

Deyimler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Tatarca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

mesken ¤ zavallı, gariban