muhtaç

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi محتاچ‎, o da Arapça مُحْتَاج(muḥtāc) kelimesinden gelmektedir.

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: muh‧taç

[düzenle]

muhtaç (belirtme hâli muhtacı, çoğulu muhtaçlar)

  1. bir şeye ihtiyaç duyan kimse
  2. fakir, yoksul kimse
  3. bakmaya mecbur olduğu aile efradını veya kendisini geçindirmeye muktedir olamayan kimse

Üst kavramlar[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

muhtaç (karşılaştırma daha muhtaç, üstünlük en muhtaç)

  1. bir şeye ihtiyaç duyan
    Bunu işitmeye ne kadar muhtaçmış! - A. Ağaoğlu
  2. fakir, yoksul
    Muhtaç hemşehrilerin bir kısmı etrafımda dolaşmaya, bana kur yapmaya başladılar. - R. N. Güntekin
  3. bakmaya mecbur olduğu aile fertlerini veya kendisini geçindirmeye yetecek geliri, mali, kazancı bulunmayan

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]