yıldız

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Yıldız

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın yıldız yıldızlar
Belirtme (-i) yıldızı yıldızları
Yönelme (-e) yıldıza yıldızlara
Bulunma (-de) yıldızda yıldızlarda
Çıkma (-den) yıldızdan yıldızlardan
Tamlayan yıldızın yıldızların

yıldız -zı

[1] (gök bilimi) ekirdeğinde füzyon sonucunda açığa çıkan enerjiyi uzaya ışınım biçiminde yayan, ışıklı gök cisimlerinden her biri
Baktık geceden fecre kadar ellerde. Yıldızlara yükselen kadehler gördük. - Y. K. Beyatlı
[2] (sanatçılar) ünlü veya önemli oyuncu veya şarkıcı, sinema, tiyatro veya müzikhol sanatçısı, star
Bir keresinde de bir yerli opera yıldızımız gelmişti. - H. Taner
[3] bir noktadan çevreye beş veya daha fazla çıkıntısı olan çok köşeli şekil
Türk bayrağındaki yıldız beş ışınlıdır.
[4] (mecaz) bir toplulukta, bir meslekte, üstün başarı gösteren kimse
Cebirde, geometride, fizikte sınıfımızın yıldızı idim. - Y. Z. Ortaç
[5] (mecaz) baht, şans, talih
[6] (denizcilik) kuzey 360°'lik yön, kuzey
[7] (meteoroloji) kuzey yönünden esen rüzgâr

Köken

[1] Eski Türkçe

Sözcük birliktelikleri

Deyimler

yıldız akmak, yıldız kayması, yıldız uçmak
yıldızı parlamak, yıldızı sönmek
yıldızı açık olmak
yıldızı barışmamak, yıldızları saymak, yıldıza kement atmak, yıldızları barışık olmak, yıldızları saydırmak

Kaynakça

Türk lehçeleri

Çeviriler

Ön ad[düzenle]

[1] yıldız biçiminde olan

Türk lehçeleri

Çeviriler


Rüzgârlar

yıldız | kıble | gündoğusu | günbatısı | poyraz | karayel | keşişleme | lodos

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] yıldız

Köken

[1] Eski Türkçe jultuz

Kaynakça

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

[1] yıldız