sıfat

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın sıfat sıfatlar
Belirtme (-i) sıfatı sıfatları
Yönelme (-e) sıfata sıfatlara
Bulunma (-de) sıfatta sıfatlarda
Çıkma (-den) sıfattan sıfatlardan
Tamlayan sıfatın sıfatların

sıfat -tı

[düzenle]

[1] (dil bilimi) bir adı, nitelik, nicelik, yer, sıra v.s. bakımından niteleyen, belirten kelime, ön ad
[2] bir kimsenin görev, ödev, toplumsal veya hukukî bakımdan yeri ve özelliği
[3] (anatomi) yüz, kılık ve dış görünüş

Söyleniş

/sɯˈfat/

Heceleme

sı·fat, çoğulu sı·fat·lar

Eş anlamlılar

[1] ön ad

Çeviriler

Türk lehçeleri

Alt kavramlar

[1] fiilden sıfat

Örnekler

[1] "Güzel bir kadın" cümlesinde güzel kelimesi sıfat, "Güzel geldi" cümlesinde isimdir.
[2] Baş vezir sıfatıyla hükûmet işlerini idare eder. - R. H. Karay
[2] Beyaz (ev), güzel (çocuk), beş (gün), bu (kitap) gibi kelimeler sıfattır.
[3] Takındığı bu sıfatı boynundaki kravattan fazla mühimsediği yoktu. - F. R. Atay

Deyimler

Köken

(Arapça) صفة (sˤifat(un))‎

Kaynakça

Açıklamalar

Çağatay Türkçesinin ilk örneklerinde görülmektedir. Divan-ı Lugat-it Türk'te de vardır. Daha sonraları Türk diline sıfat yerine TDK tarafından ön ad veya önad ve nitem kelimeleri de imal edilmiştir. Bu kelimeler de zaman zaman kullanılmaktadır. Önad ve ön ad gibi iki farklı kullanımı vardır. Ayrıca nitem diye bir öneri de zaman zaman kullanılabilmektedir. Ancak ilköğretimdeki Türk dili kitaplarında sıfat tercih edilmektedir. Son zamanlarda TDK'nin eğilimi de bu yöndedir. Sıfatın başka bir karşılığı, tanımlayan özelliktir. Renk, büyüklük gibi nitelemelerdir.