usta

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın usta ustalar
Belirtme (-i) ustayı ustaları
Yönelme (-e) ustaya ustalara
Bulunma (-de) ustada ustalarda
Çıkma (-den) ustadan ustalardan
Tamlayan ustanın ustaların

usta -sı

[1] (unvanlar) bir zanaatı gereği gibi öğrenmiş olan ve kendi başına yapabilen kimse
Nöbetçi, ustanın anasına ters ters baktı. - N. Hikmet
[2] zanaat öğreticisi
[3] zanaatçılar için unvan
Üzeyir usta yoldan geçmeyeceğimizi söyledi. - R. H. Karay
[4] (tarih) Osmanlı Devleti'nde saraydaki cariye ve hizmetlilerin kıdemlisi
[5] akıl veren veya öğreten kimse
Kız sana bir hâl olmuş, kim senin ustan? - R. H. Karay

Söyleniş[düzenle]

IPA: /usˈta/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: us·ta

Köken[düzenle]

Farsça:

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "usta"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

[1] çalışan

Yan kavramlar[düzenle]

çırak, kalfa

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

ustaca, ustacı, ustacık, ustalı, ustalık, ustasız, ustayken, ustayla, ustaysa

Atasözleri[düzenle]

Analık usta, yumağı ufak yapar; çocuklar usta, ekmeği çifte kapar
Bakmakla usta olunsa kasap olurdu

Ön ad[düzenle]

[1] eli uz, işinin eri, becerikli, mahir
Bunların hepsi de çok güzel sesli ve oyunun en ustaları arasından seçildi. - T. Buğra

Söyleniş[düzenle]

IPA: /usˈta/, karşılaştırma derecesi IPA: /daˈha usˈta/, üstünlük derecesi IPA: /ˈen usˈta/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: us·ta

Azerice[düzenle]

[düzenle]

[1] erbap

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] usta

Köken[düzenle]

Farsça:

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Hırvatça[düzenle]

[düzenle]

[1] (anatomi) ağız

Lehçe[düzenle]

[düzenle]

[1] (anatomi) ağız

Sırpça[düzenle]

[düzenle]

[1] (anatomi) ağız

Slovence[düzenle]

[düzenle]

[1] (anatomi) ağız