usta

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın usta ustalar
Belirtme (-i) ustayı ustaları
Yönelme (-e) ustaya ustalara
Bulunma (-de) ustada ustalarda
Çıkma (-den) ustadan ustalardan
Tamlayan ustanın ustaların

usta -sı

[1] (unvanlar) bir zanaatı gereği gibi öğrenmiş olan ve kendi başına yapabilen kimse
Nöbetçi, ustanın anasına ters ters baktı. - N. Hikmet
[2] zanaat öğreticisi
[3] zanaatçılar için unvan
Üzeyir usta yoldan geçmeyeceğimizi söyledi. - R. H. Karay
[4] (tarih) Osmanlı Devleti'nde saraydaki cariye ve hizmetlilerin kıdemlisi
[5] akıl veren veya öğreten kimse
Kız sana bir hâl olmuş, kim senin ustan? - R. H. Karay

Söyleniş

/usˈta/, çoğulu /ustaˈlaɾ/

Heceleme

us·ta, çoğulu us·ta·lar

Köken

Farsça:

Kaynakça

  • Türk Dil Kurumu: "usta"

Türk lehçeleri

Çeviriler

Üst kavramlar

[1] çalışan

Yan kavramlar

çırak, kalfa

Türetilmiş kavramlar

ustaca, ustacı, ustacık, ustalı, ustalık, ustasız, ustayken, ustayla, ustaysa

Atasözleri

Analık usta, yumağı ufak yapar; çocuklar usta, ekmeği çifte kapar
Bakmakla usta olunsa kasap olurdu

Ön ad[düzenle]

[1] eli uz, işinin eri, becerikli, mahir
Bunların hepsi de çok güzel sesli ve oyunun en ustaları arasından seçildi. - T. Buğra

Söyleniş

/usˈta/, karşılaştırma derecesi /daˈha usˈta/, üstünlük derecesi /ˈen usˈta/

Heceleme

us·ta, karşılaştırma derecesi da·ha us·ta, üstünlük derecesi en us·ta

Azerice[düzenle]

[düzenle]

[1] erbap

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] usta

Köken

Farsça:

Kaynakça

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Hırvatça[düzenle]

[düzenle]

[1] (anatomi) ağız

Lehçe[düzenle]

[düzenle]

[1] (anatomi) ağız

Sırpça[düzenle]

[düzenle]

[1] (anatomi) ağız

Slovence[düzenle]

[düzenle]

[1] (anatomi) ağız