usta

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: ústa

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • IPA(anahtar): usˈta, ustaˈlaɾ
  • Heceleme: us‧ta

Köken[düzenle]

Eski Türkçe us+ta 'us'sözcüğü akılı anlamın kullanılır ve 'ta'sözcüğü ise sahiplik anlamında kullanılır.

[düzenle]

usta (belirtme hâli ustayı, çoğulu ustalar)

  1. (unvanlar) bir zanaatı gereği gibi öğrenmiş olan ve kendi başına yapabilen kimse
    Nöbetçi, ustanın anasına ters ters baktı. - N. Hikmet
  2. zanaat öğreticisi
  3. zanaatçılar için unvan
    Üzeyir usta yoldan geçmeyeceğimizi söyledi. - R. H. Karay
  4. (tarih) Osmanlı Devleti'nde saraydaki cariye ve hizmetlilerin kıdemlisi
  5. akıl veren veya öğreten kimse
    Kız sana bir hâl olmuş, kim senin ustan? - R. H. Karay

Çekimleme[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

Yan kavramlar[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

usta (karşılaştırma daha usta, üstünlük en usta)

  1. eli uz, işinin eri, becerikli, mahir
    Bunların hepsi de çok güzel sesli ve oyunun en ustaları arasından seçildi. - T. Buğra

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "usta"

Azerice[düzenle]

[düzenle]

usta

  1. erbap

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Türkçe

[düzenle]

usta

  1. usta

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Lehçe[düzenle]

[düzenle]

usta

  1. (anatomi) ağız

Sırp-Hırvatça[düzenle]

[düzenle]

usta

  1. (anatomi) (Sırp, Hırvat ağzı) ağız

Slovence[düzenle]

[düzenle]

usta

  1. (anatomi) ağız