mevsim

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın mevsim mevsimler
Belirtme (-i) mevsimi mevsimleri
Yönelme (-e) mevsime mevsimlere
Bulunma (-de) mevsimde mevsimlerde
Çıkma (-den) mevsimden mevsimlerden
Tamlayan mevsimin mevsimlerin

mevsim -mi

[1] (mevsimler) yılın, güneşten ısı, ışık alma süresi ve dolayısıyla iklim şartları bakımından farklılık gösteren dört bölümünden her biri, sezon
Bütün bir mevsim vur patlasın çal oynasın, eğlenildi. - S. F. Abasıyanık
[2] bazı atmosfer olaylarının en çok belirdikleri zaman
Yağmur mevsimi. Fırtına mevsimi.
[3] herhangi bir ekimin yapıldığı veya bir ürünün yetiştiği dönem
Kütahya'ya bir kiraz ve Bursa'ya bir şeftali mevsiminde gitmiştim. - A. Gündüz
[4] herhangi bir şeyin etkinlik dönemi
Tiyatro mevsimi.
[5] çağ, dönem, zaman
Sevda mevsimi gelince kuşlar bin türlü teranelerle minimini göğüslerini yırtarlar. - R. N. Güntekin
[6] yaşamın bir bölümü
Yaşamın kış mevsimi yaşlılıktır.

Söyleniş

/mevˈsim/, çoğulu /mevsimˈleɾ/

Heceleme

mev·sim, çoğulu mev·sim·ler

Kaynakça

Türk lehçeleri

Çeviriler

Üst kavramlar

sene, yıl

Alt kavramlar

ilkbahar, yaz, sonbahar, kış

Türetilmiş kavramlar

mevsimce, mevsimci, mevsimcik, mevsimken, mevsimle, mevsimli, mevsimse, mevsimsi, mevsimsiz
Mevsimler

İlkbahar | Yaz | Sonbahar | Kış

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

[1] (mevsimler) mevsim