mevsim

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın mevsim mevsimler
Belirtme (-i) mevsimi mevsimleri
Yönelme (-e) mevsime mevsimlere
Bulunma (-de) mevsimde mevsimlerde
Çıkma (-den) mevsimden mevsimlerden
Tamlayan mevsimin mevsimlerin

mevsim -mi

[1] (mevsimler) yılın, güneşten ısı, ışık alma süresi ve dolayısıyla iklim şartları bakımından farklılık gösteren dört bölümünden her biri, sezon
Bütün bir mevsim vur patlasın çal oynasın, eğlenildi. - S. F. Abasıyanık
[2] bazı atmosfer olaylarının en çok belirdikleri zaman
Yağmur mevsimi. Fırtına mevsimi.
[3] herhangi bir ekimin yapıldığı veya bir ürünün yetiştiği dönem
Kütahya'ya bir kiraz ve Bursa'ya bir şeftali mevsiminde gitmiştim. - A. Gündüz
[4] herhangi bir şeyin etkinlik dönemi
Tiyatro mevsimi.
[5] çağ, dönem, zaman
Sevda mevsimi gelince kuşlar bin türlü teranelerle minimini göğüslerini yırtarlar. - R. N. Güntekin
[6] yaşamın bir bölümü
Yaşamın kış mevsimi yaşlılıktır.

Söyleniş[düzenle]

IPA: /mevˈsim/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: mev·sim

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

sene, yıl

Alt kavramlar[düzenle]

ilkbahar, yaz, sonbahar, kış

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

mevsimce, mevsimci, mevsimcik, mevsimken, mevsimle, mevsimli, mevsimse, mevsimsi, mevsimsiz
Mevsimler

İlkbahar | Yaz | Sonbahar | Kış

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

[1] (mevsimler) mevsim