εποχή

Ayrıca bakınız: ἐποχή

Yunanca

Köken

Eski Yunanca ἐποχή (epokhḗ) sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /e.poˈçi/
• Heceleme: ε‧πο‧χή

Ad

εποχή (epochí) d (çoğulu εποχές)

1. çağ, mevsim, devir

   eş anlamlısı: σεζόν (sezón)

    Εποχή του Λίθου (Epochí tou Líthou) — Taş Devri

2. (felsefe) çağ

Çekimleme

εποχή (epochí) adının çekimi

	tekil (ενικός)	çoğul (πληθυντικός)
yalın (ονομαστική)	εποχή (epochí)	εποχές (epochés)
tamlayan (γενική)	εποχής (epochís)	εποχών (epochón)
belirtme (αιτιατική)	εποχή (epochí)	εποχές (epochés)
seslenme (κλητική)	εποχή (epochí)	εποχές (epochés)

Ayrıca bakınız

• άνοιξη (ánoixi)
• έαρ (éar)
• θέρος (théros)
• καλοκαίρι (kalokaíri)
• φθινόπωρο (fthinóporo)
• χειμώνας (cheimónas)