günü

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ɟy.ˈny/, [ɟyˈn̪ʏ]
• Heceleme: gü‧nü

Köken

gün + -ü

Ad

günü (belirtme hâli günüyü, çoğulu günüler)

1. (halk ağzı) haset

   Belki bir takım öfkeleri, sevileri, günüleri vardır, o başka, o değil bizi ilgilendiren: kendisinin bir acun görüşü var mı? - N. Ataç

2. (halk ağzı) zamanından önce doğan yavru

Çekimleme

gününün çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	günü	günüler
belirtme	günüyü	günüleri
yönelme	günüye	günülere
bulunma	günüde	günülerde
ayrılma	günüden	günülerden
tamlayan	gününün	günülerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	günüm	günülerim
belirtme	günümü	günülerimi
yönelme	günüme	günülerime
bulunma	günümde	günülerimde
ayrılma	günümden	günülerimden
tamlayan	günümün	günülerimin
2. tekil (senin)
yalın	günün	günülerin
belirtme	gününü	günülerini
yönelme	gününe	günülerine
bulunma	gününde	günülerinde
ayrılma	gününden	günülerinden
tamlayan	gününün	günülerinin
3. tekil (onun)
yalın	günüsü	günüleri
belirtme	günüsünü	günülerini
yönelme	günüsüne	günülerine
bulunma	günüsünde	günülerinde
ayrılma	günüsünden	günülerinden
tamlayan	günüsünün	günülerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	günümüz	günülerimiz
belirtme	günümüzü	günülerimizi
yönelme	günümüze	günülerimize
bulunma	günümüzde	günülerimizde
ayrılma	günümüzden	günülerimizden
tamlayan	günümüzün	günülerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	gününüz	günüleriniz
belirtme	gününüzü	günülerinizi
yönelme	gününüze	günülerinize
bulunma	gününüzde	günülerinizde
ayrılma	gününüzden	günülerinizden
tamlayan	gününüzün	günülerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	günüsü	günüleri
belirtme	günüsünü	günülerini
yönelme	günüsüne	günülerine
bulunma	günüsünde	günülerinde
ayrılma	günüsünden	günülerinden
tamlayan	günüsünün	günülerinin

Çeviriler

çeviriler

Çeviriler

çeviriler

• Fince: kateus (fi), mustasukkaisuus (fi)
• İngilizce: envy (en), jealousy (en)
• Rusça: зависть (ru) d (zavistʹ), ревность (ru) d (revnostʹ)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "günü".
  TDK Özel Sözlük'te: günü"

Ad

günü

1. gün sözcüğünün çekimi:
   1. belirtme tekil
   2. üçüncü tekil şahıs iyelik tekil
   3. üçüncü çoğul şahıs iyelik tekil