İçeriğe atla

şiir

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi شعر, Arapça شِعْر (şiʿr)

Farklı yazılışlar

[düzenle]
şi'ir (eskimiş)

Söyleniş

[düzenle]
  • IPA(anahtar): /ʃi.ˈiɾ/, /ʃi.ˈˤiɾ/
  • Heceleme: şi‧ir

şiir (belirtme hâli şiiri, çoğulu şiirler)

Bir şiir örneği
  1. (şiir sanatı) Zengin sembollerle, ritimli sözlerle, seslerin uyumlu kullanımıyla ortaya çıkan, hece ve durak bakımından denk ve kendi başına bir bütün olan edebî anlatım biçimi; manzume, nazım
    • Çünkü şiir, anlamı doğrudan ifade etmez; dolaylı imgesel, çok sesli bir yapı sunar.
      — Zehra Betül YAZICI, 2026, “Anlamın Sınırlarına Doğru”, Varlık, 1422. sayı, s. 48
  2. (mecaz) Düş gücüne, hayale, imgeye, gönle seslenen, anı, duygu, coşku uyandıran, etkileyen şey.
    •  Burada herkes kendi gönlünden olduğu kadar bu tabiatın içinden gelen bir şiiri dinler. A. Ş. Hisar

Çekimleme

[düzenle]


Deyimler

[düzenle]

şiir düzmek, şiir gibi

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

şiir defteri, şiir dinletisi, şiir kitabı, lirik şiir, mensur şiir, halk şiiri, saz şiiri,

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]

Türkmence

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

Heceleme: şi‧ir

şiir

  1. (kedigiller) aslan, arslan

Kaynakça

[düzenle]
  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.