şiir
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Osmanlı Türkçesi شعر, Arapça شِعْر (şiʿr)
Farklı yazılışlar
[düzenle]- şi'ir (eskimiş)
Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]şiir (belirtme hâli şiiri, çoğulu şiirler)

- (şiir sanatı) Zengin sembollerle, ritimli sözlerle, seslerin uyumlu kullanımıyla ortaya çıkan, hece ve durak bakımından denk ve kendi başına bir bütün olan edebî anlatım biçimi; manzume, nazım
- Çünkü şiir, anlamı doğrudan ifade etmez; dolaylı imgesel, çok sesli bir yapı sunar.— Zehra Betül YAZICI, 2026, “Anlamın Sınırlarına Doğru”, Varlık, 1422. sayı, s. 48
- (mecaz) Düş gücüne, hayale, imgeye, gönle seslenen, anı, duygu, coşku uyandıran, etkileyen şey.
Burada herkes kendi gönlünden olduğu kadar bu tabiatın içinden gelen bir şiiri dinler. — A. Ş. Hisar
Çekimleme
[düzenle]
Deyimler
[düzenle]Türetilmiş kavramlar
[düzenle]şiir defteri, şiir dinletisi, şiir kitabı, lirik şiir, mensur şiir, halk şiiri, saz şiiri,
Çeviriler
[düzenle]şiir
|
Kaynakça
[düzenle]- Türk Dil Kurumuna göre "şiir" maddesi
Ek okumalar
[düzenle]- Vikipedi'de şiir
Türkmence
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Heceleme: şi‧ir
Ad
[düzenle]şiir
Kaynakça
[düzenle]- Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.