şiir
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Osmanlı Türkçesi شعر, Arapça شِعْر (şiʿr)
Farklı yazılışlar
[düzenle]- şi'ir (eskimiş)
Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]şiir (belirtme hâli şiiri, çoğulu şiirler)

- (şiir sanatı) Zengin sembollerle, ritimli sözlerle, seslerin uyumlu kullanımıyla ortaya çıkan, hece ve durak bakımından denk ve kendi başına bir bütün olan edebî anlatım biçimi; manzume, nazım
- Düş gücüne, hayale, imgeye, gönle seslenen, anı, duygu, coşku uyandıran, etkileyen şey.
Burada herkes kendi gönlünden olduğu kadar bu tabiatın içinden gelen bir şiiri dinler. — A. Ş. Hisar
Çekimleme
[düzenle]şiir adının çekimi
Deyimler
[düzenle]düzyazı şiir, epik şiiri, halk şiiri, içsel şiir, kırsal şiir, lirik şiir, mensur şiir, pastoral şiir, serbest şiir, şiir defteri, şiir dili, şiir dinletisi, şiir düzmek, şiir gibi, şiir kitabı, şiir sanatı, şiir söyleşmesi, şiir türü
Türetilmiş kavramlar
[düzenle]şair, şiirce, şiirci, şiircik, şiirken, şiirle, şiirli, şiirse, şiirsel, şiirsiz
Çeviriler
[düzenle]şiir
|
Kaynakça
[düzenle]- Türk Dil Kurumuna göre "şiir" maddesi
Türkmence
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Heceleme: şi‧ir
Ad
[düzenle]şiir
Kaynakça
[düzenle]- Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.