yük

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

yük (belirtme hâli yüğü, çoğulu yükler) yük -kü

[1] araba, hayvan vb.nin taşıdığı şeylerin hepsi
Çölde yük götüren vasıta develer, insan taşıyan vasıta hecinlerdir. - F. R. Atay
[2] bir şeyin ağırlığı
[3] araba, hayvan vb.nin taşıyabildiği miktar
Bir araba yükü odun.
[4] eşya
Bütün yükü bu bavul.
[5] (mecaz) birinin üzerine almak zorunda kaldığı ağır görev
Ben bu yükün altına giremem.
Bu yüke herkes katlanamaz.
[6] (mecaz) tedirginlik veren şey, engel
[7] (fizik) bir cismin yüzeyinde biriken elektrik miktarı
[8] (tarih) yüz bin kuruşluk mal veya tutar
Mademki öyledir, bir yük getirip satan herkes iki akçe versin. -T. Buğra
[9] (halk ağzı) doğacak bebek
[10] (artık kullanılmayan sözcükler) yüklük
Haydi şu yüke giriver!.. - S. F. Abasıyanık

Köken[düzenle]

Türkçe

Atasözleri[düzenle]

Acemi katır kapı önünde yük indirir
Adam adama yük değil, can gövdeye mülk değil
Deveyi yük değil zelber yıkar
Hamala semeri yük olmaz
Koça boynuzu yük değil
Öküze boynuzu yük değil
Öküze boynuzu yük olmaz

Deyimler[düzenle]

öküze boynuzu yük olmaz

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "yük"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Azerice[düzenle]

[düzenle]

yük

[1] bagaj, yük

Eski Türkçe[düzenle]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

[düzenle]

[1] kuş tüyü
[2] kuş yeleği
[3] ok yeleğl

Kumanca[düzenle]

[düzenle]

yük

[1] kefillik

Kaynakça[düzenle]

  • Sinanoğlu, Oktay (1978). Fiziksel Kimya Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.