iken

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Belirteç[düzenle]

[1] esnasında, -dığı, -diği hâlde, -diği zaman

Söyleniş[düzenle]

IPA: iˈken

Heceleme[düzenle]

Heceleme: i·ken

Yazılışlar[düzenle]

ایكن

Köken[düzenle]

[1] Türkçe:

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "iken"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] ekin
[2] arkanın ekilir tarafı

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Atasözleri[düzenle]

Ağaç yaş iken eğilir
Bostan gök iken pazaryapılmaz
Tok iken yemek yiyen, mezarını dişiyle kazar