iken

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi ایكن‎

Söyleniş

• IPA^(anahtar): iˈken
• Heceleme: i‧ken

Belirteç

iken

1. -dığı/-diği hâlde, -diği zaman, esnasında

Atasözleri

• Ağaç yaş iken eğilir
• Bostan gök iken pazar yapılmaz
• Tok iken yemek yiyen, mezarını dişiyle kazar

Çeviriler

iken

• Almanca: als (de)
• Fince: kuin (fi)
• Osmanlı Türkçesi: ایكن‎ (ota)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "iken".
  TDK Özel Sözlük'te: iken"