mahal

Türkçe

Köken

Arapça

Ad

mahal (belirtme hâli mahalli, çoğulu mahaller)

1. yer, mekân, yöre.
   • Onun için sanık mahallinde karşıma dikildiklerinde hemen anlarım gözlerinden.

     — 1983, Pınar KÜR, Asılacak Kadın, 3. baskı, Yazarlar ve Çevirmenler Yayın Üretim Kooperatifi, s. 28

Çekimleme

mahallin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	mahal	mahaller
belirtme	mahalli	mahalleri
yönelme	mahalle	mahallere
bulunma	mahalde	mahallerde
ayrılma	mahalden	mahallerden
tamlayan	mahallin	mahallerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	mahallim	mahallerim
belirtme	mahallimi	mahallerimi
yönelme	mahallime	mahallerime
bulunma	mahallimde	mahallerimde
ayrılma	mahallimden	mahallerimden
tamlayan	mahallimin	mahallerimin
2. tekil (senin)
yalın	mahallin	mahallerin
belirtme	mahallini	mahallerini
yönelme	mahalline	mahallerine
bulunma	mahallinde	mahallerinde
ayrılma	mahallinden	mahallerinden
tamlayan	mahallinin	mahallerinin
3. tekil (onun)
yalın	mahalli	mahalleri
belirtme	mahallini	mahallerini
yönelme	mahalline	mahallerine
bulunma	mahallinde	mahallerinde
ayrılma	mahallinden	mahallerinden
tamlayan	mahallinin	mahallerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	mahallimiz	mahallerimiz
belirtme	mahallimizi	mahallerimizi
yönelme	mahallimize	mahallerimize
bulunma	mahallimizde	mahallerimizde
ayrılma	mahallimizden	mahallerimizden
tamlayan	mahallimizin	mahallerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	mahalliniz	mahalleriniz
belirtme	mahallinizi	mahallerinizi
yönelme	mahallinize	mahallerinize
bulunma	mahallinizde	mahallerinizde
ayrılma	mahallinizden	mahallerinizden
tamlayan	mahallinizin	mahallerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	mahalli	mahalleri
belirtme	mahallini	mahallerini
yönelme	mahalline	mahallerine
bulunma	mahallinde	mahallerinde
ayrılma	mahallinden	mahallerinden
tamlayan	mahallinin	mahallerinin

Çeviriler

çeviriler

• Fince: paikka (fi)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "mahal".
  TDK Özel Sözlük'te: mahal"