İçeriğe atla

masa

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: masă, maşa, māsa

Türkçe

[düzenle]
Bir masanın kısımları: 1. tabla, 2. ayak.

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi ماسه‎ sözcüğünden devralındı, Bulgarca маса (masa) sözcüğünden, Rumence masă sözcüğünden. Latince mēnsa sözcüğünden.

Söyleniş

[düzenle]

masa (belirtme hâli masayı, çoğulu masalar)

  1. (mobilya) ayaklar veya bir destek üzerine oturtulmuş tabladan oluşan mobilya
    •  Arkasındaki masada biri gözlüklü iki adam vardı. — Y. Atılgan
  2. Bu mobilya etrafında oturanların tümü.
  3. dairelerde, kurumlarda belli konularla ilgili işlerin görüldüğü bölüm
    • Mezuniyetinden sonra asayiş şubede çalışmış, devamında da becerisi sayesinde cinayet masasına geçmişti.
      — 2015, Ayşe ERBULAK, Anne Bak Kim Geldi?, Labirent Yayınları, s. 69
  4. (coğrafya) düzlek yapı
  5. bu mobilya etrafında oturanların tamamı
  6. (spor) iç içe geçme ayaklarıyla yüksekliği ayarlanabilen masa şeklinde atlama aracı

Çekimleme

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

masada kalmak, masada kaybetmek, masada kazanmak, masadan kalkamamak, masaya oturmak, masaya yatırmak, masaya yatırmak

Türetilmiş Kavramlar

[düzenle]

masabaşı, masa futbolu, masa örtüsü, masa saati, masa takvimi, masa tenisi, masa topu, masaüstü, açılır masa, beyazmasa, yuvarlak masa toplantısı, ahlak masası, ameliyat masası, bilardo masası, bilgisayar masası, buzul masası, daktilo masası, fiskos masası, içki masası, iflas masası, infaz masası, kriz masası, langırt masası, orta masası, oyun masası, peri masası, pinpon masası, reji masası, şeytanmasası, teşrih masası, tuvalet masası, ütü masası, yazı masası, yemek masası

Çeviriler

[düzenle]
mobilya

Kaynakça

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]

Azerice

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: ma‧sa

masa

  1. (mobilya) masa

Kırım Tatarcası

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: ma‧sa

masa

  1. (mobilya) masa

Lazca

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: ma‧sa

İsim

[düzenle]

masa

  1. (mobilya) masa

Malayca

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: ma‧sa

masa

  1. (zaman) zaman