düz

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: düz rakı, rakı, ayna

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

düz (belirtme hâli düzü, çoğulu düzler) -zü

  1. (doğa bilimi) engebesiz olan yer, düzlük, ova
    Kardaş gitmem Diyarbakır düzüne. Kızlar peri olsa bakmam yüzüne. - Halk türküsü

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

düz

  1. yatay durumda olan, eğik ve dik olmayan
  2. kıvrımlı olmayan, doğru
  3. yüzeyinde girinti çıkıntı olmayan, müstevi
  4. kısa ökçeli, ökçesiz (ayakkabı)

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "düz"


Azerice[düzenle]

[düzenle]

düz

[1] doğru

Ön ad[düzenle]

[1] düz

Gagavuzca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] düz

Köken[düzenle]

Eski Türkçe tüz

Atasözleri[düzenle]

Deveye inişi mi seversin, yokuşu mu? demişler; düz yere mi girdi?
Tarlayı düz al, kadını kız al
Zengin arabasını dağdan aşırır, fakir düz ovada yolunu şaşırır
Zengin arabasını dağdan aşırır, züğürt düz ovada yolunu şaşırır
Zengin arabasını dağdan aşırır,züğürt düz ovada yolunu şaşırır

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

düz

[1] düz, düzgün, doğru, rast
[2] ova

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.