düz

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: düz rakı, rakı, ayna

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın düz düzler
Belirtme (-i) düzü düzleri
Yönelme (-e) düze düzlere
Bulunma (-de) düzde düzlerde
Çıkma (-den) düzden düzlerden
Tamlayan düzün düzlerin

düz -zü

[1] (doğa bilimi) engebesiz olan yer, düzlük, ova
Kardaş gitmem Diyarbakır düzüne. Kızlar peri olsa bakmam yüzüne. - Halk türküsü

Köken[düzenle]

Türkçe:

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "düz"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] yatay durumda olan, eğik ve dik olmayan
[2] kıvrımlı olmayan, doğru
[3] yüzeyinde girinti çıkıntı olmayan, müstevi
[4] kısa ökçeli, ökçesiz (ayakkabı)

Deyimler[düzenle]

düz sesli

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Azerice[düzenle]

[düzenle]

[1] doğru

Ön ad[düzenle]

[1] düz

Gagavuzca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] düz

Köken[düzenle]

Eski Türkçe: tüz

Atasözleri[düzenle]

Deveye inişi mi seversin, yokuşu mu? demişler; düz yere mi girdi?
Tarlayı düz al, kadını kız al
Zengin arabasını dağdan aşırır, fakir düz ovada yolunu şaşırır
Zengin arabasını dağdan aşırır, züğürt düz ovada yolunu şaşırır
Zengin arabasını dağdan aşırır,züğürt düz ovada yolunu şaşırır

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

[1] düz, düzgün, doğru, rast
[2] ova

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.