İçeriğe atla

dünya

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Dünya, dünýä

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]
Osmanlı Türkçesi دنيا, Arapça دُنْيَا (dünyā).

Söyleniş

[düzenle]

dünya (belirtme hâli dünyayı, çoğulu dünyalar), sahiplik şekli dünya -sı

  1. (coğrafya) İnsanoğlunun üzerinde yaşadığı toprak ve denizlerin tümü; acun, yeryüzü, küre, âlem, arz, cihan, darıdünya, devran, zemin.
  2. inançları, kültürleri bir olan ülke veya insanlar topluluğu
  3. dış, çevre, ortam
    • Biz dünyadan ayrı yaşarken dünya epey değişmiş. H. C. Yalçın
  4. duygu, düşünce ve hayal âlemi
    • Köprüye kadar kendi dünyaları içinde ne tatlı, ne özlü konuşurlardı. Y. Z. Ortaç
  5. meslek veya iş birliği içinde bulunan kimseler
    • Ressamlar dünyasında onun yeri ayrıdır.

Çekimleme

[düzenle]

Adıl

[düzenle]

dünya

  1. (belgisiz adıl): herkes

Alt kavramlar

[düzenle]

Atasözleri

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

dünya âlem, dünya çapında, dünya evi, dünya görmüş, dünya görüşlü, dünya görüşü, dünya güzeli, dünya kazan ben kepçe, dünya kelamı, dünya malı, dünya nimeti, dünya penceresi, dünyada, ölümlü dünya, terk-i dünya, üçüncü dünya ülkeleri, yalan dünya, yalancı dünya

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

dünyacı, dünyacılık, dünyalı, yenidünya


Çeviriler

[düzenle]


Kaynakça

[düzenle]

Azerice

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: dün‧ya

dünya

  1. (coğrafya) dünya

Kazakça

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: dün‧ya

dünya

  1. (coğrafya) dünya

Kırım Tatarcası

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: dün‧ya

dünya

  1. (coğrafya) dünya

Uygurca

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: dün‧ya

dünya

  1. (coğrafya) dünya