car

Ayrıca bakınız: Car, Çar, carcar

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈd͡ʒaɾ/
• Heceleme: car

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: car

Eylem

car (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi carar)

1. ilan
2. (halk ağzı, iletişim) tellal ile duyurmak.
3. (halk ağzı) duyuru
4. (halk ağzı) Tehlike durumu.0000
5. (giyim) Kadınların örtündükleri çarşaf; zar.
   • Bahtsız gelin, eski bir car altında,/Gözü artta, ağlayarak gidiyor.../Nineciği, bu zavallı kadın da:/«Anan sana kurban olsun, sus!» diyor.

     — Mehmet Emin YURDAKUL, 1979, Türk Sazı, s. 38, Atlas Kitabevi

Çekimleme

car adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	car	carlar
belirtme	carı	carları
yönelme	cara	carlara
bulunma	carda	carlarda
ayrılma	cardan	carlardan
tamlayan	carın	carların

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	carım	carlarım
belirtme	carımı	carlarımı
yönelme	carıma	carlarıma
bulunma	carımda	carlarımda
ayrılma	carımdan	carlarımdan
tamlayan	carımın	carlarımın
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	carın	carların
belirtme	carını	carlarını
yönelme	carına	carlarına
bulunma	carında	carlarında
ayrılma	carından	carlarından
tamlayan	carının	carlarının
3. tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	carı	carları
belirtme	carını	carlarını
yönelme	carına	carlarına
bulunma	carında	carlarında
ayrılma	carından	carlarından
tamlayan	carının	carlarının
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	carımız	carlarımız
belirtme	carımızı	carlarımızı
yönelme	carımıza	carlarımıza
bulunma	carımızda	carlarımızda
ayrılma	carımızdan	carlarımızdan
tamlayan	carımızın	carlarımızın
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	carınız	carlarınız
belirtme	carınızı	carlarınızı
yönelme	carınıza	carlarınıza
bulunma	carınızda	carlarınızda
ayrılma	carınızdan	carlarınızdan
tamlayan	carınızın	carlarınızın
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	carı	carları
belirtme	carını	carlarını
yönelme	carına	carlarına
bulunma	carında	carlarında
ayrılma	carından	carlarından
tamlayan	carının	carlarının

Deyimler

car etmek

Türetilmiş kavramlar

carcar, car car

Çeviriler

çeviriler

• Kürtçe: bangêrî (ku), îlan (ku)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "car" maddesi

Fransızca

Ad

car e

1. (kara ulaşımı, taşıtlar) otobüs

İngilizce

Köken

Ana Keltçe ---> Latince carrum, carrus

Ad

car (çoğulu cars)

1. (kara ulaşımı, taşıtlar) araba, oto, otomobil, makine
2. (Kuzey Amerika'da) tren vagonu
3. bir asansör, teleferik veya balonun yolcu kompartımanı

Kuzey Kürtçe

Ad

car ?

1. kere, kez, defa, sefer, yol

Türkmence

Ad

car

1. haber, ilân
2. sel suyunun aktığı yer, yatak

Zazaca

Ad

car n

1. çor
2. tanrı

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.