İçeriğe atla

otomobil

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: otomobîl

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]
  • Fransızca automobile (“kendi giden, motorlu nakil aracı”) sözcüğünden. Bu sözcük Eski Yunanca αὐτός (autós, “kendi”) ve Latince mobilis (“hareket eden”) sözcüklerinin bileşiğidir.

Söyleniş

[düzenle]

otomobil (belirtme hâli otomobili, çoğulu otomobiller)

Bir otomobil
  1. (kara taşıtları) Genellikle sürücüsü dâhil beş kişiye kadar yolcu taşıyabilen, içten yanmalı veya elektrikli bir motor ile hareket eden taşıt.
  2. taksi kelimesinin eş anlamlısı
    • Nihayet, tam kıvamına gelince otomobil ısmarlanır, Arife Hanım nereye gidileceğini bilmeden yola çıkılır, evvelâ Üsküdar iskelesinde ihtiyar emektar "Güle güle Arifeciğim... Ben, seni gene çağırtırım olmaz mı?" diye bırakılır, ondan sonra doğru dükkâna gidilirdi.
      — 2022, Ahmet Hamdi TANPINAR, Huzur, 39. baskı, Dergâh Yayınları, s. 15

Kısaltmalar

[düzenle]

Çekimleme

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

otomobil kolçağı, spor otomobil, arazi otomobili, makam otomobili, yarış otomobili

Çeviriler

[düzenle]
çeviriler

Kaynakça

[düzenle]

Endonezce

[düzenle]

otomobil

  1. (kara ulaşımı, taşıtlar) araba, oto, otomobil, makine