alın

Türkçe

Söyleniş

IPA^(anahtar): aɫɯn

Ad

alın (belirtme hâli alını, çoğulu alınlar)

Alın (1)

1. (anatomi) yüzün, kaşlarla saçlar arasındaki bölümü
2. (madencilik) bir ocakta her türlü ayak, galeri, baca, kuyu ve yolun ilerletilmekte olan yüzeyi
3. bazı şeylerin önü, ön yüzü
4. karşı
   • Güneşin alnında durma.

Atasözleri

• alın yazısı değişmez

Deyimler

alın çatı, alın çatısı, alın teri, alın teri dökmek, alın yazısı

Sözcük birliktelikleri

alın kemiği,

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Stirn (de) d
• Arnavutça: ballë (sq)
• Azerice: alın (az)
• Baskça: bekoki (eu)
• Danca: pande (da)
• Endonezce: dahi (id)
• Estonca: otsaesine (et), laup (et), otsmik (et)
• Fince: otsa (fi)
• Fransızca: front (fr) e
• İngilizce: forehead (en), brow (en)
• İsveççe: panna (sv)
• Karaçay Balkarca: mangılay (krc)
• Kırgızca: маңдай (ky) (mañday), пешене (ky) (peşene)
• Korece: 이마 (ko) (ima)
• Kürtçe: enî (ku), anî (ku)
• Macarca: homlok (hu)
• Norveççe: panne (no)
• Özbekçe: manglay (uz), peshana (uz), peshona (uz)
• Rusça: лоб (ru) e (lob)
• Türkmence: aalyn (tk), maňlaý (tk)
• Yunanca: μέτωπο (el) n (métopo)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "alın" maddesi

Azerice

Ad

alın

1. (anatomi) alın

Çağatayca

Ad

1. pişani, cebin, cebhe
2. sütlü meme

Karaçay Balkarca

Bu sözcüğün, biçim ve içerik olarak Vikisözlük standartlarına ulaşması için elden geçirilmesi gerekmektedir.

Madde düzenleme ve Vikisözlük standartları ile ilgili bilgi
Bu sözcükte ayrıca şu sorunlar da bulunmaktadır:

• Bu söz(cük), ait olduğu dilin kullandığı Karaçay Balkarca alfabesinde yazılmamıştır.

Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

Eylem

1. alınmak
2. delirmek, cinnet geçirmek, öfkelenmek, sinirlenmek

Kaynakça

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.