baca

Türkçe

Köken

Farsça

Heceleme

• Heceleme: ba‧ca

Ad

baca (belirtme hâli baca, çoğulu bacalar)

Baca (1)

1. (mimarlık) Dumanı ocaktan çekip havaya vermeye yarayan yol.
   • Bazı bacalardan cılız, bazılarından zift karası dumanlar yükseliyor.

     — Semih ÖZTÜRK, 2018, Önce Dağlar Kar Tutacak, s. 25, Varlık Yayınları
2. (mimarlık) Su yolu, lağım, maden ocağı vb. yer altı yapılarının hava deliği.
3. (halk ağzı, mimarlık) çatı penceresi
   • Arnavut bacası.

Atasözleri

• baca eğri de olsa duman doğru çıkar
• dumansız baca olmaz, kahırsız koca olmaz

Deyimler

bacası tütmek, bacası tütmez olmak

Türetilmiş kavramlar

bacabaşı, baca deliği, baca dolgusu, baca fırıldağı, baca kaşı, baca kulağı, baca külahı, baca kürsüsü, baca şapkası, baca tomruğu, kör baca, arnavutbacası, ışık bacası, peribacası

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Schornstein (de) e
• Arnavutça: oxhak (sq) e
• Azerice: baca (az)
• Çince: 煙囪 (zh), 烟囱 (zh)
• Danca: skorsten (da)
• Felemenkçe: schoorsteen (nl)
• Fince: savuhormi (fi), savupiippu (fi), kattoikkuna (fi)
• Fransızca: cheminée (fr) d
• Gagavuzca: baca (gag)
• İbranice: ארובה‎ (he) (aruba)
• İngilizce: chimney (en)
• İspanyolca: chimenea (es) d
• İsveççe: skorsten (sv)
• İtalyanca: camino (it) e
• Japonca: 煙突 (ja)
• Kırım Tatarca: boru (crh), çağaraq (crh), çığaraq (crh)
• Korece: 굴뚝 (ko) (gulttuk) [gul.ddug]
• Kürtçe: bixêrî (ku), pace (ku), tifik (ku)
• Lehçe: komin (pl) e
• Macarca: kémény (hu)
• Portekizce: chaminé (pt) d
• Uygurca: mora (ug), turh̡un (ug)
• Yunanca: καπνοδόχος (el) d (kapnodóchos) [kapnodóhos]

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "baca" maddesi

Azerice

Ad

baca

1. (mimarlık) baca

Gagavuzca

Köken

Farsça bâce

Ad

baca

1. (mimarlık) baca

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Sarduca

Ad

baca

1. (boynuzlugiller) inek

Kaynakça

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.