kaş
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Yazılışlar
[düzenle]- قاش
Köken
[düzenle]Eski Türkçe kāş (kāş, “1. kaş, 2. kenar”) sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe kawşı (kawşı, “bitişik”) sözcüğü ile eş kökenlidir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe kawış- (kawış-, “bitişmek”) sözcüğü ile eş kökenlidir.
Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]kaş (belirtme hâli kaşı, çoğulu kaşlar)


- (anatomi) Gözlerin üzerinde kemerli birer çizgi oluşturan kısa kıllar.
- "Alnında boncuk boncuk terler birikmişti, kaşlarının üstüne doğru sızıyordu." - Mahmut Yesari
- (binicilik) Eyerin ön ve arkasındaki çıkıntılı bölüm.
- (halk ağzı, coğrafya) Sarp kayalık, uçurum.
- (halk ağzı, coğrafya) Bağ ve bahçelerde toprak yığarak yapılan sınır; set.
- (halk ağzı) Ocağın veya şöminenin üst tarafında bulunan, üzerine malzeme konulan çıkıntı.
Çekimleme
[düzenle]Atasözleri
[düzenle]Deyimler
[düzenle]kaş yıkmak, kaş göz etmek, kaş göz işareti yapmak, kaşı çatılmak, kaşını gözünü eğmek, kaşının altında gözün var dememek, kaş ile göz, gerisi söz, kaşla göz arasında, kaşlarını çatmak, kaş yapayım derken göz çıkartmak.
Türetilmiş kavramlar
[düzenle]kaşbastı, kaş jölesi, çatık kaş, çatma kaş, karakaş, baca kaşı, civankaşı, eyer kaşı, ocak kaşı, yüzük kaşı.
Çeviriler
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]Ek okumalar
[düzenle]- Vikipedi'de kaş
Azerice
[düzenle]Ad
[düzenle]kaş
Kumanca
[düzenle]Ad
[düzenle]kaş
Türkmence
[düzenle]Ad
[düzenle]kaş
- (toplum bilimi) düşman
Zazaca
[düzenle]Ad
[düzenle]kaş e
- (coğrafya) yokuş
Kategoriler:
- Eski Türkçe kökenli Türkçe sözcükler
- Türkçe 1 heceli sözcükler
- Türkçe IPA okunuşu olan sözcükler
- Türkçe sözcükler
- Türkçe adlar
- Türkçede anatomi
- Türkçede binicilik
- Türkçe halk ağzı
- Türkçede coğrafya
- Azerice sözcükler
- Azerice adlar
- Kumanca sözcükler
- Kumanca adlar
- Türkmence sözcükler
- Türkmence adlar
- Türkmencede toplum bilimi
- Zazaca sözcükler
- Zazaca adlar
- Zazaca eril adlar
- Zazacada coğrafya