abone

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): ɑbonɛ

Ad

abone (belirtme hâli aboneyi, çoğulu aboneler)

1. Bir şeyi sürekli olarak kullanmak için hizmeti verenle sözleşme yapan kimse; sürdürümcü
   • Kulüp hergün yeni kitaplar ğetirmekle beraber Ülkü dergisine, Ulus, Akşam, Cumhuriyet, Yeni Asır gazetelerine ve mizah mecmualarına abonedir.

     — 1944, Ekmel İZDEM, Dünkü - Bugünkü Akhisar, Ülkü Basımevi, s. 78

Çekimleme

abonenin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	abone	aboneler
belirtme	aboneyi	aboneleri
yönelme	aboneye	abonelere
bulunma	abonede	abonelerde
ayrılma	aboneden	abonelerden
tamlayan	abonenin	abonelerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	abonem	abonelerim
belirtme	abonemi	abonelerimi
yönelme	aboneme	abonelerime
bulunma	abonemde	abonelerimde
ayrılma	abonemden	abonelerimden
tamlayan	abonemin	abonelerimin
2. tekil (senin)
yalın	abonen	abonelerin
belirtme	aboneni	abonelerini
yönelme	abonene	abonelerine
bulunma	abonende	abonelerinde
ayrılma	abonenden	abonelerinden
tamlayan	abonenin	abonelerinin
3. tekil (onun)
yalın	abonesi	aboneleri
belirtme	abonesini	abonelerini
yönelme	abonesine	abonelerine
bulunma	abonesinde	abonelerinde
ayrılma	abonesinden	abonelerinden
tamlayan	abonesinin	abonelerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	abonemiz	abonelerimiz
belirtme	abonemizi	abonelerimizi
yönelme	abonemize	abonelerimize
bulunma	abonemizde	abonelerimizde
ayrılma	abonemizden	abonelerimizden
tamlayan	abonemizin	abonelerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	aboneniz	aboneleriniz
belirtme	abonenizi	abonelerinizi
yönelme	abonenize	abonelerinize
bulunma	abonenizde	abonelerinizde
ayrılma	abonenizden	abonelerinizden
tamlayan	abonenizin	abonelerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	abonesi	aboneleri
belirtme	abonesini	abonelerini
yönelme	abonesine	abonelerine
bulunma	abonesinde	abonelerinde
ayrılma	abonesinden	abonelerinden
tamlayan	abonesinin	abonelerinin

Ön ad

abone

1. (mecaz) Bir yere gitmeyi alışkanlık hâline getiren kimse.

Deyimler

abone etmek, abone olmak, abone sayısı, abone yapmak

Çeviriler

çeviriler

• Afrikanca: abonnee (af)
• Almanca: Abonnent (de)
• Azerice: abunə (az)
• Çekçe: předplatitel (cs)
• Estonca: ettetellija (et)
• Felemenkçe: abonnee (nl)
• Fince: tilaus (fi), tilaaja (fi)
• Fransızca: abonné (fr) e, abonnée (fr) d
• İngilizce: subscriber (en)
• İspanyolca: abonado (es)
• İsveççe: abonnemang (sv), beställning (sv) g, abonnent (sv)
• İtalyanca: abbonato (it) e, abbonata (it) d
• Japonca: あいどくしゃ (ja)
• Macarca: előfizető (hu)
• Norveççe: abonnent (no)
• Portekizce: subscritor (pt)
• Rusça: абонент (ru) (abonent)
• Türkmence: abunaçy (tk)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "abone".
  TDK Özel Sözlük'te: abone"

Zazaca

Söyleniş

• Heceleme: a‧bo‧ne

Ad

abone e (çoğulu aboney)

1. abone