abone

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): ɑbonɛ

Ad

abone (belirtme hâli aboneyi, çoğulu aboneler)

1. Bir şeyi sürekli olarak kullanmak için hizmeti verenle sözleşme yapan kimse; sürdürümcü
   • 1944: Ekmel İZDEM, 1944, Dünkü - Bugünkü Akhisar, sayfa 78 , Ülkü Basımevi

     "Kulüp hergün yeni kitaplar ğetirmekle beraber Ülkü dergisine, Ulus, Akşam, Cumhuriyet, Yeni Asır gazetelerine ve mizah mecmualarına abonedir."

Çekimleme

abone adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	abone	aboneler
belirtme	aboneyi	aboneleri
yönelme	aboneye	abonelere
bulunma	abonede	abonelerde
ayrılma	aboneden	abonelerden
tamlayan	abonenin	abonelerin

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	abonem	abonelerim
belirtme	abonemi	abonelerimi
yönelme	aboneme	abonelerime
bulunma	abonemde	abonelerimde
ayrılma	abonemden	abonelerimden
tamlayan	abonemin	abonelerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	abonen	abonelerin
belirtme	aboneni	abonelerini
yönelme	abonene	abonelerine
bulunma	abonende	abonelerinde
ayrılma	abonenden	abonelerinden
tamlayan	abonenin	abonelerinin
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	abonesi	aboneleri
belirtme	abonesini	abonelerini
yönelme	abonesine	abonelerine
bulunma	abonesinde	abonelerinde
ayrılma	abonesinden	abonelerinden
tamlayan	abonesinin	abonelerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	abonemiz	abonelerimiz
belirtme	abonemizi	abonelerimizi
yönelme	abonemize	abonelerimize
bulunma	abonemizde	abonelerimizde
ayrılma	abonemizden	abonelerimizden
tamlayan	abonemizin	abonelerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	aboneniz	aboneleriniz
belirtme	abonenizi	abonelerinizi
yönelme	abonenize	abonelerinize
bulunma	abonenizde	abonelerinizde
ayrılma	abonenizden	abonelerinizden
tamlayan	abonenizin	abonelerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	abonesi aboneleri	aboneleri
belirtme	abonesini abonelerini	abonelerini
yönelme	abonesine abonelerine	abonelerine
bulunma	abonesinde abonelerinde	abonelerinde
ayrılma	abonesinden abonelerinden	abonelerinden
tamlayan	abonesinin abonelerinin	abonelerinin

Ön ad

abone (karşılaştırma daha abone, üstünlük en abone)

1. (mecaz) Bir yere gitmeyi alışkanlık hâline getiren kimse.

Deyimler

abone etmek, abone olmak, abone sayısı, abone yapmak

Çeviriler

çeviriler

• Afrikanca: abonnee (af)
• Almanca: Abonnent (de)
• Azerice: abunə (az)
• Çekçe: předplatitel (cs)
• Estonca: ettetellija (et)
• Felemenkçe: abonnee (nl)
• Fince: tilaus (fi), tilaaja (fi)
• Fransızca: abonné (fr) e, abonnée (fr) d
• İngilizce: subscriber (en)
• İspanyolca: abonado (es)
• İsveççe: abonnemang (sv), beställning (sv) g, abonnent (sv)
• İtalyanca: abbonato (it) e, abbonata (it) d
• Japonca: あいどくしゃ (ja)
• Macarca: előfizető (hu)
• Norveççe: abonnent (no)
• Portekizce: subscritor (pt)
• Rusça: абонент (ru) (abonent)
• Türkmence: abunaçy (tk)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "abone" maddesi

Zazaca

Söyleniş

• Heceleme: a‧bo‧ne

Ad

abone e (çoğulu aboney)

1. abone