abanmak

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Eylem[düzenle]

abanmak -ır

[1] eğilerek bir şeyin, bir kimsenin üzerine kapanmak
Efendi, sen de ne üstüme abanıyorsun? - B. Felek
[2] yere veya kimseye yaslanmak, dayanmak
Baba, 'ya Allah' nidası ile yerinden zorla, oğluna abanarak kalktı. - R. H. Karay
[3] (argo) birine yük olarak onun sırtından geçinmeye bakmak
[4] bir şeyin veya bir kimsenin üzerine çöküp çullanmak
İki herif zavallıya abanıyorlar. - A. Rasim
[5] (spor) boksta karşılaşma sırasında rakibine yaslanmak
[6] (spor) futbolda topa olanca gücüyle vurmak
[7] (argo) üstelemek, ısrarlı davranmak

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe: aba (Belki aba gibi örtünmek)

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türkmence[düzenle]

Eylem[düzenle]

[1] abanmak, üzerine eğilmek