abanmak

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe aba (Belki aba gibi örtünmek)

Eylem[düzenle]

abanmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi abanır)

  1. eğilerek bir şeyin, bir kimsenin üzerine kapanmak
    Efendi, sen de ne üstüme abanıyorsun? - B. Felek
  2. yere veya kimseye yaslanmak, dayanmak
    Baba, 'ya Allah' nidası ile yerinden zorla, oğluna abanarak kalktı. - R. H. Karay
  3. (argo) birine yük olarak onun sırtından geçinmeye bakmak
  4. bir şeyin veya bir kimsenin üzerine çöküp çullanmak
    İki herif zavallıya abanıyorlar. - A. Rasim
  5. (spor) boksta karşılaşma sırasında rakibine yaslanmak
  6. (spor) futbolda topa olanca gücüyle vurmak
  7. (argo) üstelemek, ısrarlı davranmak

Çekimleme[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Türkmence[düzenle]

Eylem[düzenle]

  1. abanmak, üzerine eğilmek