kaide

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi قاعده‎, o da Arapça قَاعِدَة(ḳāʿide).

Söyleniş[düzenle]

[düzenle]

kaide (belirtme hâli kaideyi, çoğulu kaideler)

  1. kural
    Onları sıkmamak için bahçeyi terk etmek zarafetin en sade kaidelerindendi. - H. Z. Uşaklıgil
  2. bir şeyin yere dayanan bölümü veya üzerine oturtulduğu cisim
    Güneş'ten yanmamış tarafı fil dişi bir sütunun kaidesine benziyor. - H. E. Adıvar
  3. kalça
  4. (heykeltraşlık) heykelin altındaki platform
  5. (hukuk) kanun maddesi

Eş anlamlılar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "kaide"

Fince[düzenle]

[kai·de]

[düzenle]

kaide

  1. (mimarlık) parmaklık, korkuluk, cağ
  2. (dokuma, mühendislik, halk ağzı) gücü