yoğun

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Türkçe:

Ad (çekim)[düzenle]

[1] yok kelimesinin tamlayanı — 2. tekil şahıs sahiplik şekli

Söyleniş[düzenle]

IPA: /jocˈ‿un/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: yo·ğun

Köken[düzenle]

Türkçe: yok + -ğun

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın yoğun yoğunlar
Belirtme (-i) yoğunu yoğunları
Yönelme (-e) yoğuna yoğunlara
Bulunma (-de) yoğunda yoğunlarda
Çıkma (-den) yoğundan yoğunlardan
Tamlayan yoğunun yoğunların

yoğun -nu

[1] (fizik) özgül ağırlığı yüksek olan

Söyleniş[düzenle]

IPA: /jocˈ‿un/, çoğulu IPA: /joc‿unˈlaɾ/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: yo·ğun

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Sinanoğlu, Oktay (1978). Fiziksel Kimya Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.


Ön ad[düzenle]

Çeviriler[düzenle]