köpek

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Nuvola apps korganizer.png Bu madde 2007 yılında
24. haftanın sözcüğüydü.
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: kopek, enik

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe: köp (şişmek, kabarmak ) > köpük. 14. yy'dan önce ender rastlanır. Türkçe it sözcüğünün yerini almıştır.

[düzenle]

köpek (belirtme hâli köpeği, çoğulu köpekler)

[1] Köpek
  1. (köpekgiller, evcil hayvanlar) köpekgiller (Canidae) familyasından görünüş ve büyüklükleri farklı, yüzden fazla evcil ırkı olan etçil hayvan, it
  2. (hakaret yollu) niyet kötü olan kimse için kullanılan sövgü sözü

Bilimsel adı[düzenle]

Canis familiaris

Yazılışlar[düzenle]

كوپك

Eş anlamlılar[düzenle]

fino, havhav, kuçu, kuçukuçu, barak, çomar, encik, enik, belo, gölbez

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "köpek"
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki
  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.


Çeviriler[düzenle]

Ayrıca bakınız[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Aç köpek fırın deler
Ardında yüz köpek havlamayan kurt, kurt sayılmaz
Dişi köpek kuyruğunu sallamayınca, erkek köpek ardına düşmez
Eceli gelen köpek cami duvarına işer
Havlayan köpek ısırmaz
Kısmetsiz köpek, sabaha karşı uyuyakalır
Köpek bile yal yediği kaba pislemez
Köpekle yatan pire ile kalkar

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

  1. (köpekgiller, hayvanlar) köpek

Köken[düzenle]

Eski Türkçe: köpäk

Deyimler[düzenle]

kedi ile köpek gibi

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

  1. (köpekgiller, hayvanlar) köpek, it

Örnekler[düzenle]

[1] Köpekler uvulday.

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

  1. (köpekgiller, hayvanlar) köpek, erkek köpek