akılsız

Türkçe

Köken

akıl + -sız

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /a.kɯl.ˈsɯz/

• Ses

  (dosya)

• Heceleme: a‧kıl‧sız

Zıt anlamlılar

• akıllı

Ad

akılsız (belirtme hâli akılsızı, çoğulu akılsızlar)

1. aklı, gerçeği görüp ona göre davranmayan, anlayışı kıt kimse

Çekimleme

akılsız adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	akılsız	akılsızlar
belirtme	akılsızı	akılsızları
yönelme	akılsıza	akılsızlara
bulunma	akılsızda	akılsızlarda
ayrılma	akılsızdan	akılsızlardan
tamlayan	akılsızın	akılsızların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	akılsızım	akılsızlarım
belirtme	akılsızımı	akılsızlarımı
yönelme	akılsızıma	akılsızlarıma
bulunma	akılsızımda	akılsızlarımda
ayrılma	akılsızımdan	akılsızlarımdan
tamlayan	akılsızımın	akılsızlarımın
2. tekil (senin)
yalın	akılsızın	akılsızların
belirtme	akılsızını	akılsızlarını
yönelme	akılsızına	akılsızlarına
bulunma	akılsızında	akılsızlarında
ayrılma	akılsızından	akılsızlarından
tamlayan	akılsızının	akılsızlarının
3. tekil (onun)
yalın	akılsızı	akılsızları
belirtme	akılsızını	akılsızlarını
yönelme	akılsızına	akılsızlarına
bulunma	akılsızında	akılsızlarında
ayrılma	akılsızından	akılsızlarından
tamlayan	akılsızının	akılsızlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	akılsızımız	akılsızlarımız
belirtme	akılsızımızı	akılsızlarımızı
yönelme	akılsızımıza	akılsızlarımıza
bulunma	akılsızımızda	akılsızlarımızda
ayrılma	akılsızımızdan	akılsızlarımızdan
tamlayan	akılsızımızın	akılsızlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	akılsızınız	akılsızlarınız
belirtme	akılsızınızı	akılsızlarınızı
yönelme	akılsızınıza	akılsızlarınıza
bulunma	akılsızınızda	akılsızlarınızda
ayrılma	akılsızınızdan	akılsızlarınızdan
tamlayan	akılsızınızın	akılsızlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	akılsızı	akılsızları
belirtme	akılsızını	akılsızlarını
yönelme	akılsızına	akılsızlarına
bulunma	akılsızında	akılsızlarında
ayrılma	akılsızından	akılsızlarından
tamlayan	akılsızının	akılsızlarının

Türetilmiş kavramlar

• akılsızca,
• akılsızken,
• akılsızla,
• akılsızlı,
• akılsızlık,
• akılsızsa,
• akılsızsız

Ön ad

akılsız (karşılaştırma daha akılsız, üstünlük en akılsız)

1. aklı, gerçeği görüp ona göre davranmayan, anlayışı kıt

    Sen hükûmeti yönetenleri hep bilgisiz, akılsız mı sanırsın? — N. Cumalı

Atasözleri

akılsız

• Akıllı düşman, akılsız dosttan hayırlıdır
• Akıllı, söylemeden düşünür, akılsız düşünmeden söyler
• Akılsız başın cezasını ayaklar çeker
• Akılsız iti yol kocatır
• Akılsız kasabın gerisine kaçar masadı
• Akılsız köpeği yol kocatır
• Tatsız aşa tuz neylesin, akılsız başa söz neylesin

Çeviriler

akılsız

• Almanca: absurd (de)
• Fince: järjetön (fi), mieletön (fi)
• İngilizce: mindless (en), absurd (en)
• Tatarca: aqılsız (tt)

  Kırım Tatarcası: aqılsız (crh), miysiz (crh)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "akılsız" maddesi