göç
Türkçe
[değiştir]Köken
[değiştir]- Osmanlı Türkçesi كوچ, o da Eski Türkçe köş, kö (“kalkmak, yük taşımak, yükselmek”).
Söyleniş
[değiştir]Ad
[değiştir]göç (belirtme hâli göçü, çoğulu göçler)
- (nakliyat) taşınma sırasında götürülen ev eşyaları
- (sosyoloji) ekonomik, toplumsal, siyasi sebeplerle bireylerin veya toplulukların bir ülkeden başka bir ülkeye, bir yerleşim yerinden başka bir yerleşimyerine gitme işi
- Obalarının hâlâ arkası kesilmeyen göçleri devam etmekte idi. — Samiha Ayverdi
- (sosyoloji) evden eve taşınma, nakil
- Her sene, zamanı gelince İstanbul'un mahallelerinde Boğaz'ın köylerine göçler başlardı. — Abdülhak Şinasi Hisar
- (zooloji) kuşların, geyiklerin, yarasaların, bazı balık ve böceklerin mevsim, iklim, besin miktarı vb.ne göre çevre değiştirmeleri
- Havalimanında staj yaparken bir ağustos günü o leyleklerin göçe hazırlanmasını ve göçünü ilk defa görmüştüm.
Çekimleme
[değiştir]göç adının çekimi
Eş anlamlılar
[değiştir]Alt kavramlar
[değiştir]Atasözleri
[değiştir]- Göç dönüşü topal eşek öne geçer
- Terziye göç demişler, iğnem başımda demiş
- Üç göç, bir yangın yerini tutar
- Üç göç,bir yangının yerini tutar
- Yaman komşu, yaman avrat, yaman at; birinden göç, birin boşa, birin sat
Deyimler
[değiştir]Türetilmiş kavramlar
[değiştir]Çeviriler
[değiştir]göç
Kaynakça
[değiştir]- Türk Dil Kurumuna göre "göç" maddesi
Ek okumalar
[değiştir]- Vikipedi'de göç
Türkmence
[değiştir]Söyleniş
[değiştir]- Heceleme: göç
Ad
[değiştir]göç
Kaynakça
[değiştir]- Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.