dilim

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /diˈɫim/
• Heceleme: di‧lim

Köken 1

Ad

dilim (belirtme hâli dilimi, çoğulu dilimler)

Armutun dilimlerini üst üste koymuşlar. (1)

1. Bir bütünden kesilmiş veya ayrılmış ince, yassı parça
   •  Ekmek satan yer yokmuş, bir dilim kek alabilmek üzere bir pastacıya giriyorum. — Adalet Ağaoğlu
2. Radyatör parçalarından her biri.
3. Belli ölçülere göre oluşmuş bölüm.
4. (edebiyat) Masal, efsane, bilmece vb. bir metnin, bir eserin aslından az çok ayrılan değişik biçimli olanı; epizot.

Çekimleme

dilim adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	dilim	dilimler
belirtme	dilimi	dilimleri
yönelme	dilime	dilimlere
bulunma	dilimde	dilimlerde
ayrılma	dilimden	dilimlerden
tamlayan	dilimin	dilimlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	dilimim	dilimlerim
belirtme	dilimimi	dilimlerimi
yönelme	dilimime	dilimlerime
bulunma	dilimimde	dilimlerimde
ayrılma	dilimimden	dilimlerimden
tamlayan	dilimimin	dilimlerimin
2. tekil (senin)
yalın	dilimin	dilimlerin
belirtme	dilimini	dilimlerini
yönelme	dilimine	dilimlerine
bulunma	diliminde	dilimlerinde
ayrılma	diliminden	dilimlerinden
tamlayan	diliminin	dilimlerinin
3. tekil (onun)
yalın	dilimi	dilimleri
belirtme	dilimini	dilimlerini
yönelme	dilimine	dilimlerine
bulunma	diliminde	dilimlerinde
ayrılma	diliminden	dilimlerinden
tamlayan	diliminin	dilimlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	dilimimiz	dilimlerimiz
belirtme	dilimimizi	dilimlerimizi
yönelme	dilimimize	dilimlerimize
bulunma	dilimimizde	dilimlerimizde
ayrılma	dilimimizden	dilimlerimizden
tamlayan	dilimimizin	dilimlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	diliminiz	dilimleriniz
belirtme	diliminizi	dilimlerinizi
yönelme	diliminize	dilimlerinize
bulunma	diliminizde	dilimlerinizde
ayrılma	diliminizden	dilimlerinizden
tamlayan	diliminizin	dilimlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	dilimi	dilimleri
belirtme	dilimini	dilimlerini
yönelme	dilimine	dilimlerine
bulunma	diliminde	dilimlerinde
ayrılma	diliminden	dilimlerinden
tamlayan	diliminin	dilimlerinin

Çeviriler

dilim

• Azerice: dilim (az)
• Estonca: viil (et)
• Fince: viipale (fi), siivu (fi), jäähdytysliuska (fi), säe (fi), episodi (fi)
• İngilizce: slice (en), foil (en)
• İsveççe: skiva (sv)
• Karaçay-Balkarca: tuvram (krc)
• Lehçe: plaster (pl), plasterek (pl), kromka (pl)
• Rusça: ломоть (ru) (lomotʹ)
• Tatarca: telem (tt)
• Türkmence: dilim (tk)

Köken 2

Ad

dilim

1. dil sözcüğünün birinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi

Azerice

Ad

dilim

1. dilim

Gagavuzca

Köken

Eski Türkçe tilim‎ (tilim)

Ad

dilim

1. dilim

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Türkmence

Ad

dilim

1. dilim

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.