ceza

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi جزا‎, Arapça جَزَاء‎ (cezāʾ).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /d͡ʒe.ˈzaː/
• Heceleme: ce‧za

Ad

ceza (belirtme hâli cezayı, çoğulu cezalar), sahiplik şekli ceza -sı

1. uygunsuz davranışlarda bulunanlara uygulanan acı, sıkıntı, üzüntü verici işlem veya müeyyide

    O, olası ihanetim için cezalardan ceza beğenirken, ben de elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışıyordum. — E. Şafak

2. (hukuk) suç işleyen bir kişinin mallarına, şerefine, hürriyetine, hayatına karşı kanunların öngördüğü müeyyide

    Cezasını tamamlayana kadar tek kişilik bir koğuşta kalmış. — A. Ümit

Çekimleme

ceza adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	ceza	cezalar
belirtme	cezayı	cezaları
yönelme	cezaya	cezalara
bulunma	cezada	cezalarda
ayrılma	cezadan	cezalardan
tamlayan	cezanın	cezaların

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	cezam	cezalarım
belirtme	cezamı	cezalarımı
yönelme	cezama	cezalarıma
bulunma	cezamda	cezalarımda
ayrılma	cezamdan	cezalarımdan
tamlayan	cezamın	cezalarımın
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	cezan	cezaların
belirtme	cezanı	cezalarını
yönelme	cezana	cezalarına
bulunma	cezanda	cezalarında
ayrılma	cezandan	cezalarından
tamlayan	cezanın	cezalarının
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	cezası	cezaları
belirtme	cezasını	cezalarını
yönelme	cezasına	cezalarına
bulunma	cezasında	cezalarında
ayrılma	cezasından	cezalarından
tamlayan	cezasının	cezalarının
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	cezamız	cezalarımız
belirtme	cezamızı	cezalarımızı
yönelme	cezamıza	cezalarımıza
bulunma	cezamızda	cezalarımızda
ayrılma	cezamızdan	cezalarımızdan
tamlayan	cezamızın	cezalarımızın
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	cezanız	cezalarınız
belirtme	cezanızı	cezalarınızı
yönelme	cezanıza	cezalarınıza
bulunma	cezanızda	cezalarınızda
ayrılma	cezanızdan	cezalarınızdan
tamlayan	cezanızın	cezalarınızın
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	cezası cezaları	cezaları
belirtme	cezasını cezalarını	cezalarını
yönelme	cezasına cezalarına	cezalarına
bulunma	cezasında cezalarında	cezalarında
ayrılma	cezasından cezalarından	cezalarından
tamlayan	cezasının cezalarının	cezalarının

Atasözleri

• Hanım kırarsa kaza, halayık kırarsa ceza

Deyimler

• Allah'ın cezası

Türetilmiş kavramlar

• ceza hukuku,
• ceza kanunu,
• ceza yazmak,
• cezaca,
• cezacı,
• cezacık,
• cezaevi,
• cezalı,
• cezalık,
• cezasız,
• cezayken,
• cezayla,
• cezaysa

Çeviriler

hukuk

• Almanca: Strafe (de) d
• Arapça: عِقَاب‎ (ar) e (ʿiḳāb)
• Azerice: cəza (az)
• Felemenkçe: bekeuring (nl), boete (nl), straf (nl)
• Fince: rangaistus (fi)
• Fransızca: amende (fr), contravention (fr), peine (fr) d, pénalité (fr) d, penalty (fr), punition (fr)
• Gagavuzca: ceza (gag)
• İngilizce: fine (en), penalty (en)
• İspanyolca: Eğer biliyorsanız lütfen bir çeviri ekleyiniz.
• İsveççe: bestraffning (sv) g
• İtalyanca: penale (it), punizione (it) d
• Lazca: ceza (lzz)
• Türkçe:

  Eski Türkçe: kızgut‎ (otk) (kızgut)

  Osmanlı Türkçesi: جزا‎ (ota)

• Türkmence: kääýinç (tk)
• Yunanca:

  Modern Yunanca: ποινή (el) (poiní), τιμωρία (el) (timoría)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "ceza" maddesi

Gagavuzca

Köken

Arapça جَزَاء‎ (cezāʾ).

Söyleniş

• Heceleme: ce‧za

Ad

ceza

1. (hukuk) ceza

Lazca

Köken

Arapça جَزَاء‎ (cezāʾ).

Söyleniş

• Heceleme: ce‧za

Ad

ceza

1. (hukuk) ceza

Zazaca

Köken

Arapça جَزَاء‎ (cezāʾ) sözcüğünden.

Söyleniş

• Heceleme: ce‧za

Ad

ceza e (çoğulu cezay)

1. (hukuk) ceza