özgü

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Ön ad[düzenle]

  1. birine, bir şeye ait olan, öze, has, mahsus
    Bu, içinde doğduğu, geliştiği, biçim kazandığı topluma özgü dildir. - N. Uygur
  2. belli bir kimsede, şeyde veya türde bulunan, öze, has, mahsus
  3. aynı cinsten başka hiçbir türde veya bireyde rastlanılmayan, öze, has, mahsus

Köken

Türkçe:

Kaynakça

Türk lehçeleri

Çeviriler



Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

Anlamlar

[1] kendisine, zat-i hususi