yılan

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Vikipedi
yılan hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.

Söyleniş[düzenle]

IPA(anahtar): /jɯˈlan/
Heceleme: yı‧lan

Köken[düzenle]

Eski Türkçe Çincede yılan ve ejderha manasına gelen  (zh) (lung) kelimesiden Ana Türkçeye *jɨ̄lan olarak geçmiş ve oradan Türkçeye gelmiştir.

[düzenle]

yılan (belirtme hâli yılanı, çoğulu yılanlar) -nı

[1] Yılan
  1. (sürüngenler) sürüngenler (reptilia) sınıfının ayaksız, ince, uzun, derisi pullu olan yılanlar alt takımındaki türlere verilen genel ad, yerdegezen
    Ok yılanı. Su yılanı. Çıngıraklı yılan. Gözlüklü yılan.
  2. yılma işini yapan
  3. (mecaz) hain veya sinsi kimse

Bilimsel adı[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Karşıt anlamlılar[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

yılan (karşılaştırma daha yılan, üstünlük en yılan)

  1. (mecaz) sinsi ve hain
    Gözlerinde ancak annemin bildiği bir yılan ışıltısıyla gülüyor. - Y. Z. Ortaç

Kaynakça[düzenle]

Atasözleri[düzenle]


Ek okumalar[düzenle]

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe jyl

[düzenle]

yılan

  1. (sürüngenler, yılanlar) yılan, yerdegezen

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

yılan

  1. (sürüngenler, yılanlar) yılan, yerdegezen

Tatarca[düzenle]

[düzenle]

yılan

  1. (sürüngenler, yılanlar) yılan, yerdegezen

Kaynakça[düzenle]

  • Eyuboğlu, İsmet Zeki (1998). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü. İstanbul: Sosyal Yayınlar. ISBN 975-738-472-2.
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki