pek

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Belirteç[düzenle]

[1] gereken, beklenen veya alışılmış olandan çok
Pek beğendikleri ve pek sevdikleri hâlde aldatırlar.- H. C. Yalçın.
[2] (halk ağzı) hızlı olarak
Pek gittiği için çabuk yoruldu.

Köken[düzenle]

Eski Türkçe: bek

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "pek"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Pek yaş olma, sıkılırsın; pek de kuru olma, kırılırsın
Yavaş atın çiftesi pek olur

Ön ad[düzenle]

[1] sert, katı
[2] sağlam, dayanıklı
İnsan gülden nazik, taştan pektir. - H. R. Gürpınar

Yazılışlar[düzenle]

پک

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

peklik, pekişme, pekişmek, pekitme, pekitmek, pekleşme, pekleşmek, pekleştirme, pekleştirmek

Gagavuzca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] pek

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe: bäk