bek

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: Bek

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın bek bekler
Belirtme (-i) beği bekleri
Yönelme (-e) beğe beklere
Bulunma (-de) bekte beklerde
Çıkma (-den) bekten beklerden
Tamlayan beğin beklerin

bek -ği

[1] Savunma oyuncusu, savunucu
[2] Hava gazı lambasının ucu

Köken[düzenle]

[1] İngilizce: back
[2] Fransızca: bec

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "bek"
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] (halk ağzı) sert, katı

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe:

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] büyük, amir, azim eş-şan

Eski Türkçe[düzenle]

[düzenle]

[1] muhkem
[2] kavi
[3] pek
[4] sağlam
[5] sıkı

Ön ad[düzenle]

[1] sağlam, sıkı, sert

Karaçay Balkarca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] sağlam
[2] kuvvetli
[3] sıkı

Kumanca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] sağlam
[2] sıkı

Türkmence[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] sağlam, dayanıklı, metin