mecbur

Türkçe

Arapça

Ad

mecbur (karşılaştırma daha mecbur, üstünlük en mecbur)

1. erhangi bir konuda yükümlü, bir şeyi yapmak zorunda olan; eli mahkûm.
   • Biz toprağımızdan düşmanı atmaya mecburuz. - Ruşen Eşref Ünaydın
2. (eskimiş) Bağlı, düşkün, tutkun.
   • 1960: Attilâ İlhan, 1960, Ben Sana Mecburum, sayfa 75 , Ataç Kitabevi

     "ben sana mecburum bilemezsin"

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: məcbur (az)
• Özbekçe: majbur (uz)
• Rusça: принуждённый (ru) (prinujdyónnıy), вынужденный (ru) (vınujdennıy), обязанный (ru) (obyazannıy)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "mecbur" maddesi