fakir

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

fakir (belirtme hâli fakiri, çoğulu fakirler)

[1] Fakir
[1] (din) Hindistan'da yokluğa, eziyete kendini alıştırmış derviş
[2] kişinin alçak gönüllülük göstermek için kendisine verdiği san

Yazılışlar[düzenle]

فقير

Heceleme[düzenle]

Heceleme: fa·kir

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

[1] insan

Örnekler[düzenle]

[1] Fakir, bir ipi havaya atıp dimdik duran ipe tırmandı.
[2] Fakir dün ziyaretinize geldimse de bulamadım. - Şemsettin Sami
[2] Hey gidi kahpe felek, gençliklerine doymadan gitti fakirler. - H. Taner

Atasözleri[düzenle]

Zengin arabasını dağdan aşırır, fakir düz ovada yolunu şaşırır
Zengin giyerse sağlıcakla, fakir giyerse nerden buldu ki derler
Zengin silkinse fakir bay olur

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[1] fakirce, fakircik, fakirken, fakirle, fakirli, fakirlik, fakirse, fakirsi, fakirsiz

Ön ad[düzenle]

[1] geçimini güçlükle sağlayan
[2] olması gerekenden az
[3] zavallı, kimsesiz

Yazılışlar[düzenle]

فقير

Heceleme[düzenle]

Heceleme: fa·kir

Eş anlamlılar[düzenle]

[1] fukara, yoksul

Karşıt anlamlılar[düzenle]

[1] zengin

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] En fakir köyler taştandır ve üstü kiremittir. - F. R. Atay
[2] Seni fakir, soluk bir dekor içinde görmek istemem. - M. Yesari

Gagavuzca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] fakir

Köken[düzenle]

Arapça

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

İngilizce[düzenle]

[düzenle]

fakir (çoğulu fakirs)

[1] (din) fakir

İsveççe[düzenle]

[düzenle]

fakir

[1] (din) fakir