koy

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın koy koylar
Belirtme (-i) koyu koyları
Yönelme (-e) koya koylara
Bulunma (-de) koyda koylarda
Çıkma (-den) koydan koylardan
Tamlayan koyun koyların

koy -yu

[1] (coğrafya) denizin, gölün küçük girintiler biçiminde karaya doğru sokulduğu yer, küçük körfez

Köken[düzenle]

[1] Türkçe:

Deyimler[düzenle]

istemem yan cebime koy
öp de başına koy

Atasözleri[düzenle]

Isıramadığın eli öp başına koy
Isıramadığın eli öp de başına koy
Koy avucuma, koyayım avucuna
Suyu havana koy, döv döv yine su

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "koy"

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] (boynuzlugiller, memeliler) koyun
[2] zir, taht
[3] küsfend

Karaçay Balkarca[düzenle]

[düzenle]

[1] (boynuzlugiller, memeliler) koyun

Eylem[düzenle]

[1] bırakmak

Kumanca[düzenle]

[düzenle]

[1] (boynuzlugiller, memeliler) koyun

Eylem[düzenle]

[1] bırakmak

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.