ismin hâli

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

IPA: ismin ha:ˈɫi, çoğulu IPA: ismin haɫɫeˈɾi

Heceleme[düzenle]

Heceleme: is·min hâ·li, çoğulu Heceleme: is·min hâl·le·ri

[düzenle]

ismin hâli (belirtme hâli ismin hâlini, çoğulu ismin hâlları) -si

Vikipedi
ismin hâli hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.
  1. (dil bilimi) bir ismin çekimlerinden biri, isim hâli, ad durumu

Kaynakça[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

ayrılma/çıkma durumu, belirtme durumu, bulunma/kalma durumu, yalın durum, yönelme durumu
ayrılma/çıkma hâli (-den hâli), belirtme hâli (-i hâli), bulunma hâli (-de hâli), yalın hâl, yönelme hâli (-e hâli)
Not: Batılı dil bilimciler tamlayanı (-nin) da ismin hâllerinden sayıp bu bağlamda -le ekini araç hâli (Alm. Instrumentalis (de), İng. instrumental case (en))[1] ya da komitatif hâl (Alm. Komitativ (de), İng. comitative case (en))[2] olarak zikrederler.

Örnekler[düzenle]

[1] Hint-Avrupa dillerinde tamlayan ve komitatif de ismin hâllerinden sayılıdığından bu hesaba göre Türkçede ismin beş yerine yedi hâli vardır.

Köken[düzenle]

Türkçe ismin + hâli

Kaynakça[düzenle]

  1. Korkut Buğday: Osmanisch. s. 34.
  2. Ludwig Peters: Grammatik der türkischen Sprache. Axel Juncker Verlag, Berlin 1947, s. 27