نام

Arapça

Köken

ن و م‎ (n v m) kökünden türemiştir.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /naː.ma/

Eylem

نَامَ (nāme) I, geniş zaman يَنَامُ‎ (yenāmü)

1. uyumak

Çekimleme

نَامَ

çekimi (biçim-I ecvef, mastarlar نَوْم veya مَنَام)

mastarlar الْمَصَادِر						نَوْم veya مَنَام nevm veya menām
ism-i fail اِسْم الْفَاعِل						نَائِم nāʾim
ism-i meful اِسْم الْمَفْعُول						مَنُوم menūm
etken eylem الْفِعْل الْمَعْلُوم
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	نِمْتُ nimtü	نِمْتَ nimte	نَامَ nāme		نِمْتُمَا nimtümā	نَامَا nāmā		نِمْنَا nimnā	نِمْتُمْ nimtüm	نَامُوا nāmū
	dişil الْمُؤَنَّث		نِمْتِ nimti	نَامَتْ nāmet			نَامَتَا nāmetā			نِمْتُنَّ nimtünne	نِمْنَ nimne
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	أَنَامُ ʾenāmü	تَنَامُ tenāmü	يَنَامُ yenāmü		تَنَامَانِ tenāmāni	يَنَامَانِ yenāmāni		نَنَامُ nenāmü	تَنَامُونَ tenāmūne	يَنَامُونَ yenāmūne
	dişil الْمُؤَنَّث		تَنَامِينَ tenāmīne	تَنَامُ tenāmü			تَنَامَانِ tenāmāni			تَنَمْنَ tenemne	يَنَمْنَ yenemne
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	أَنَامَ ʾenāme	تَنَامَ tenāme	يَنَامَ yenāme		تَنَامَا tenāmā	يَنَامَا yenāmā		نَنَامَ nenāme	تَنَامُوا tenāmū	يَنَامُوا yenāmū
	dişil الْمُؤَنَّث		تَنَامِي tenāmī	تَنَامَ tenāme			تَنَامَا tenāmā			تَنَمْنَ tenemne	يَنَمْنَ yenemne
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	أَنَمْ ʾenem	تَنَمْ tenem	يَنَمْ yenem		تَنَامَا tenāmā	يَنَامَا yenāmā		نَنَمْ nenem	تَنَامُوا tenāmū	يَنَامُوا yenāmū
	dişil الْمُؤَنَّث		تَنَامِي tenāmī	تَنَمْ tenem			تَنَامَا tenāmā			تَنَمْنَ tenemne	يَنَمْنَ yenemne
emir الْأَمْر	eril الْمُذَكَّر		نَمْ nem			نَامَا nāmā				نَامُوا nāmū
	dişil الْمُؤَنَّث		نَامِي nāmī							نَمْنَ nemne
edilgen eylem الْفِعْل الْمَجْهُول
		tekil الْمُفْرَد				ikil الْمُثَنَّى			çoğul الْجَمْع
		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب		1. kişi الْمُتَكَلِّم	2. kişi الْمُخَاطَب	3. kişi الْغَائِب
geçmiş zaman الْمَاضِي	eril الْمُذَكَّر	—	—	نِيمَ nīme		—	—		—	—	—
	dişil الْمُؤَنَّث		—	—			—			—	—
geniş zaman الْمُضَارِع	eril الْمُذَكَّر	—	—	يُنَامُ yünāmü		—	—		—	—	—
	dişil الْمُؤَنَّث		—	—			—			—	—
geniş zaman mansub الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	eril الْمُذَكَّر	—	—	يُنَامَ yünāme		—	—		—	—	—
	dişil الْمُؤَنَّث		—	—			—			—	—
geniş zaman meczum الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	eril الْمُذَكَّر	—	—	يُنَمْ yünem		—	—		—	—	—
	dişil الْمُؤَنَّث		—	—			—			—	—

Farsça

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /nām/

Ad

نام (نَامْ)

1. ad

Osmanlı Türkçesi

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /nām/

Ad

نام (nâm)

1. ad
2. adında, adlı.
3. şöhret, ün.

Çekimleme

نام (nâm) adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	نام nâm	ناملر nâmlar
belirtme	نامی‎ nâmı	ناملری nâmları
yönelme	نامه‎ nâma	ناملره nâmlara
bulunma	نامده nâmda	ناملرده nâmlarda
ayrılma	نامدن nâmdan	ناملردن nâmlardan
tamlayan	نامڭ nâmıŋ	ناملرڭ nâmlarıŋ
iyelik
	tekil	çoğul
1. tekil (benim) بنم	نامم nâmım	ناملرم nâmlarım
2. tekil (senin) سنڭ	نامڭ nâmıŋ	ناملرڭ nâmlarıŋ
3. tekil (onun) اونڭ	نامی‎ nâmı	ناملری nâmları
1. çoğul (bizim) بزم	ناممز nâmımız	ناملرمز nâmlarımız
2. çoğul (sizin) سزڭ	نامڭز nâmıŋız	ناملرڭز nâmlarıŋız
3. çoğul (onların) اونلرڭ	نامی‎ nâmı veya ناملری nâmları

Urduca

Köken

Farsça نام‎.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /nām/

Ad

نام (alfabe çevirisi gerekiyor)

1. ad