imza

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi امضا‎, Arapça إمْضَاء‎ (ʾimḍāʾ).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /im.ˈzaː/
• Heceleme: im‧za

Ad

imza (belirtme hâli imzayı, çoğulu imzalar)

Mustafa Kemal Atatürk'ün imzası (1).

1. (yazı) Bir kimsenin herhangi bir belgeyi yazdığını veya onayladığını belirtmek için her zaman aynı biçimde kullandığı işaret.
   • "Hatıra defterlerimizi onlara uzatarak el yazılarını, imzalarını rica ettik." - Hamdullah Suphi Tanrıöver
2. İmzalamak işi
3. (mecaz) Herhangi bir alanda ün yapmış kimse.
   • Dergi en ünlü imzalara yer veriyor.

Çekimleme

imzanın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	imza	imzalar
belirtme	imzayı	imzaları
yönelme	imzaya	imzalara
bulunma	imzada	imzalarda
ayrılma	imzadan	imzalardan
tamlayan	imzanın	imzaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	imzam	imzalarım
belirtme	imzamı	imzalarımı
yönelme	imzama	imzalarıma
bulunma	imzamda	imzalarımda
ayrılma	imzamdan	imzalarımdan
tamlayan	imzamın	imzalarımın
2. tekil (senin)
yalın	imzan	imzaların
belirtme	imzanı	imzalarını
yönelme	imzana	imzalarına
bulunma	imzanda	imzalarında
ayrılma	imzandan	imzalarından
tamlayan	imzanın	imzalarının
3. tekil (onun)
yalın	imzası	imzaları
belirtme	imzasını	imzalarını
yönelme	imzasına	imzalarına
bulunma	imzasında	imzalarında
ayrılma	imzasından	imzalarından
tamlayan	imzasının	imzalarının
1. çoğul (bizim)
yalın	imzamız	imzalarımız
belirtme	imzamızı	imzalarımızı
yönelme	imzamıza	imzalarımıza
bulunma	imzamızda	imzalarımızda
ayrılma	imzamızdan	imzalarımızdan
tamlayan	imzamızın	imzalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	imzanız	imzalarınız
belirtme	imzanızı	imzalarınızı
yönelme	imzanıza	imzalarınıza
bulunma	imzanızda	imzalarınızda
ayrılma	imzanızdan	imzalarınızdan
tamlayan	imzanızın	imzalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	imzası	imzaları
belirtme	imzasını	imzalarını
yönelme	imzasına	imzalarına
bulunma	imzasında	imzalarında
ayrılma	imzasından	imzalarından
tamlayan	imzasının	imzalarının

Çeviriler

imza

• Almanca: Unterschrift (de) d
• Arapça: إمْضَاء‎ (ar) e (ʾimḍāʾ)
• Azerice: imza (az)
• Endonezce: tanda tangan (id)
• Fince: allekirjoitus (fi), signeeraus (fi)
• Fransızca: signature (fr) d
• Gagavuzca: imza (gag), imzâ (gag)
• İngilizce: signature (en)
• İsveççe: signatur (sv) g
• Lazca: imza (lzz)
• Lehçe: autograf (pl)
• Özbekçe:

  Kiril: қўл (uz)

  Latin: dastxat (uz), imzo (uz)

• Sunda dili: genep (su)
• Tatarca: imza (tt), imzâ (tt)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: امضا‎ (ota)

• Uygurca: ئىمزا‎ (ug) (imza)
• Zazaca: imza (diq)

Kaynaklar

• TDK Türkçe Sözlük'te: "imza".
  TDK Özel Sözlük'te: imza"

Ek okumalar

• Vikipedi'de imza

Azerice

Köken

Arapça إمْضَاء‎ (ʾimḍāʾ).

Söyleniş

• Heceleme: im‧za

Ad

imza

1. (hukuk) imza, signatür

Lazca

Köken

Arapça إمْضَاء‎ (ʾimḍāʾ).

Söyleniş

• Heceleme: im‧za

İsim

imza

1. (hukuk) imza, signatür

    imzaşi ndğa — imza günü

Tatarca

Köken

Arapça إمْضَاء‎ (ʾimḍāʾ).

Söyleniş

• Heceleme: im‧za

Ad

imza

1. (hukuk) imza, signatür

Zazaca

Köken

Arapça إمْضَاء‎ (ʾimḍāʾ).

Söyleniş

• Heceleme: im‧za

Ad

imza

1. (hukuk) imza, signatür