imzalı

Türkçe

Köken

imza + -lı

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /im.zaː.ˈlɯ/
• Heceleme: im‧za‧lı

(ön ad): İmzalı bir kısa kollu.

Ön ad

imzalı (karşılaştırma daha imzalı, üstünlük en imzalı)

1. İmza edilmiş.
   •  Sözü, bugünkü imzalı senetlerden daha sağlam olan eski Türk tüccarlarının sözü... — H. E. Adıvar
2. (basın-yayın) yazarı belirtilmiş.
   • 1983 yılında Yeni Türkü'nün Akdeniz Akdeniz albümünde Murathan Mungan imzalı dört şarkı sözüyle karşılaştığında, okurun elinde, çeşitli dergilerde çıkan şiirler hariç tutulursa, Osmanlıya Dair Hikâyat'tan başka bir rehber, başka bir harita yoktu.

     — Derya BENGİ, 2025, “Ayrı Dünyaların Kelimeleri”, Kitap-lık, 238. sayı, s. 35

Belirteç

imzalı

1. imza edilmiş olarak
   •  Gerçi Akis'te yazılar imzalı yazılmazdı ama avuç içi kadar bir çevrede herkes kimin nereye ne yazdığını bilirdi. — A. Ağaoğlu

Kaynaklar

• Türk Dil Kurumuna göre "imzalı" maddesi