günahkâr

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi گناهكار‎ sözcüğünden devralındı (günah + kâr).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): [ɟy.nɑh.ˈkʲɑɾ]
• Heceleme: gü‧nah‧kâr

Alt kavramlar

• (din, hukuk): fâcir, fasık, gâvur, kâfir, münafık, tövbekâr, zâlim, zındık

Ad

günahkâr (belirtme hâli günahkârı, çoğulu günahkârlar)

1. (din) suçlu kişi
2. (din, hukuk) günah işleyen kişi

Çekimleme

günahkârın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	günahkâr	günahkârlar
belirtme	günahkârı	günahkârları
yönelme	günahkâra	günahkârlara
bulunma	günahkârda	günahkârlarda
ayrılma	günahkârdan	günahkârlardan
tamlayan	günahkârın	günahkârların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	günahkârım	günahkârlarım
belirtme	günahkârımı	günahkârlarımı
yönelme	günahkârıma	günahkârlarıma
bulunma	günahkârımda	günahkârlarımda
ayrılma	günahkârımdan	günahkârlarımdan
tamlayan	günahkârımın	günahkârlarımın
2. tekil (senin)
yalın	günahkârın	günahkârların
belirtme	günahkârını	günahkârlarını
yönelme	günahkârına	günahkârlarına
bulunma	günahkârında	günahkârlarında
ayrılma	günahkârından	günahkârlarından
tamlayan	günahkârının	günahkârlarının
3. tekil (onun)
yalın	günahkârı	günahkârları
belirtme	günahkârını	günahkârlarını
yönelme	günahkârına	günahkârlarına
bulunma	günahkârında	günahkârlarında
ayrılma	günahkârından	günahkârlarından
tamlayan	günahkârının	günahkârlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	günahkârımız	günahkârlarımız
belirtme	günahkârımızı	günahkârlarımızı
yönelme	günahkârımıza	günahkârlarımıza
bulunma	günahkârımızda	günahkârlarımızda
ayrılma	günahkârımızdan	günahkârlarımızdan
tamlayan	günahkârımızın	günahkârlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	günahkârınız	günahkârlarınız
belirtme	günahkârınızı	günahkârlarınızı
yönelme	günahkârınıza	günahkârlarınıza
bulunma	günahkârınızda	günahkârlarınızda
ayrılma	günahkârınızdan	günahkârlarınızdan
tamlayan	günahkârınızın	günahkârlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	günahkârı	günahkârları
belirtme	günahkârını	günahkârlarını
yönelme	günahkârına	günahkârlarına
bulunma	günahkârında	günahkârlarında
ayrılma	günahkârından	günahkârlarından
tamlayan	günahkârının	günahkârlarının

Üst kavramlar

• (din, hukuk): cin, insan

Türetilmiş kavramlar

• günahkârca,
• günahkârcık,
• günahkârken,
• günahkârla,
• günahkârlı,
• günahkârsa,
• günahkârsız

Çeviriler

hukuk, din

• Almanca: Sünder (de) e, Sünderin (de) d
• Arapça: مُجْرِم‎ (ar) e (mücrim), مُجْرِمَة‎ (ar) d (mücrime)
• Beyaz Rusça: грэшнік (be) e, g (hrešnik), грэшніца (be) d (hrešnica)
• Danca: synder (da) g, synderinde (da) g
• İngilizce: sinner (en)
• İsveççe: syndare (sv) g, synderska (sv) g
• Norveççe:

  Bokmål: synder (no) e

  Nynorsk: syndar (nn) e

• Rusça: гре́шник (ru) e (gréşnik), гре́шница (ru) d (gréşnitsa)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: گناهكار‎ (ota)

• Ukraynaca: грі́шник (uk) e (ğríşnık), грі́шниця (uk) d (ğríşnıtsya)

Ön ad

günahkâr

1. (din) suçlu
2. (din, hukuk) günah işleyen

Çeviriler

din, hukuk

• Almanca: sündig (de)
• Beyaz Rusça: грэ́шны (be) (hréšny)
• Danca: syndig (da)
• İngilizce: sinful (en)
• İsveççe: syndig (sv)
• Norveççe:

  Bokmål: syndig (no)

  Nynorsk: syndig (nn)

• Rusça: гре́шный (ru) (gréşnıy)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: گناهكار‎ (ota)

• Ukraynaca: грі́шний (uk) (ğríşnıy)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "günahkâr".
  TDK Özel Sözlük'te: günahkâr"