گناهكار
Osmanlı Türkçesi
[düzenle]Köken
[düzenle]Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]گناهكار (günahkâr)
- (din, hukuk) günahkâr
Çekimleme
[düzenle]گناهكار (günahkâr) adının çekimi
| tekil | çoğul | |
|---|---|---|
| yalın | گناهكار günahkâr |
گناهكارلر günahkârlar |
| belirtme | گناهكاری günahkârı |
گناهكارلری günahkârları |
| yönelme | گناهكاره günahkârı |
گناهكارلره günahkârları |
| bulunma | گناهكارده günahkârda |
گناهكارلرده günahkârlarda |
| ayrılma | گناهكاردن günahkârda |
گناهكارلردن günahkârlarda |
| tamlayan | گناهكارڭ günahkârın |
گناهكارلرڭ günahkârların |
| iyelik | ||
| tekil | çoğul | |
| 1. tekil (benim) بنم |
گناهكارم günahkârım |
گناهكارلرم günahkârlarım |
| 2. tekil(senin) سنڭ |
گناهكارڭ günahkârın |
گناهكارلرڭ günahkârların |
| 3. tekil (onun) اونڭ |
گناهكاری günahkârı |
گناهكارلری günahkârları |
| 1. çoğul (bizim) بزم |
گناهكارمز günahkârımız |
گناهكارلرمز günahkârlarımız |
| 2. çoğul (sizin) سزڭ |
گناهكارڭز günahkârınız |
گناهكارلرڭز günahkârlarınız |
| 3. çoğul (onların) اونلرڭ |
گناهكاری günahkârları گناهكارلری günahkârları | |
Üst kavramlar
[düzenle]Ön ad
[düzenle]گناهكار (alfabe çevirisi gerekiyor)
- (din, hukuk) günahkâr