İçeriğe atla

duman

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Duman

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: du‧man

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe tuman

duman (belirtme hâli dumanı, çoğulu dumanlar)

Duman, bacalardan çıkıyor.
Tank, toz çıkarıyor. (2)
  1. (kimya) Bir maddenin yanması ile çıkan ve içinde katı zerrelerle buğu bulunan değişik renklerde gaz; tütün.
  2. Havalanan tozların veya sisin oluşturduğu bulanıklık.
    • "Köyünün üstüne boz bir duman çökmüştü." - Yaşar Kemal
  3. (argo) Çok kötü.
    • İşimiz duman.
  4. (argo) esrar.
  5. (renkler) Bir renk.
      
  6. (meteoroloji, denizcilik) (Karadeniz ağzı) sis

Çekimleme

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

dumana boğmak, duman almak, duman altı etmek, duman altı olmak, duman attırmak, duman etmek, dumanı doğru çıksın, dumanı tepesinden çıkmak, duman olmak, duman vermek

Türetilmiş Kavramlar

[düzenle]

duman mantarı, duman rengi, dumanı üstünde, buzlu duman, işi duman, kör duman, toz duman, vapurdumanı

Kaynakça

[düzenle]

TDK Türkçe Sözlük'te: "duman".
TDK Özel Sözlük'te: duman"

Çeviriler

[düzenle]
bir maddenin yanması ile oluşan koyu renkli, uçucu, parçacık, buhar ve gaz karışımı

Atasözleri

[düzenle]
Ateş olmayan yerden duman çıkmaz
Baca eğri de olsa duman doğru çıkar
Dağ başından duman eksik olmaz

Azerice

[düzenle]

duman

  1. (meteoroloji) sis