asap

Ayrıca bakınız: ASAP

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi اعصاب‎, Arapça أَعْصَاب‎ (ʾaʿṣāb)

Ad

asap (belirtme hâli asabı, çoğulu asap)

1. Sinirler

Çekimleme

asabın çekimlemesi

hâl	tekil
yalın	asap
belirtme	asabı
yönelme	asaba
bulunma	asapta
ayrılma	asaptan
tamlayan	asabın

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	asabım
belirtme	asabımı
yönelme	asabıma
bulunma	asabımda
ayrılma	asabımdan
tamlayan	asabımın
2. tekil (senin)
yalın	asabın
belirtme	asabını
yönelme	asabına
bulunma	asabında
ayrılma	asabından
tamlayan	asabının
3. tekil (onun)
yalın	asabı
belirtme	asabını
yönelme	asabına
bulunma	asabında
ayrılma	asabından
tamlayan	asabının
1. çoğul (bizim)
yalın	asabımız
belirtme	asabımızı
yönelme	asabımıza
bulunma	asabımızda
ayrılma	asabımızdan
tamlayan	asabımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	asabınız
belirtme	asabınızı
yönelme	asabınıza
bulunma	asabınızda
ayrılma	asabınızdan
tamlayan	asabınızın
3. çoğul (onların)
yalın	asabı
belirtme	asabını
yönelme	asabına
bulunma	asabında
ayrılma	asabından
tamlayan	asabının

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "asap".
  TDK Özel Sözlük'te: asap"

• Kubbealtı Lugatı'nda "ASAP :"

Malayca

Ad

asap

1. duman