bekâr
Görünüm
| Ayrıca bakınız: bekar |
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Osmanlı Türkçesi بكار (bekâr) sözcüğünden devralındı. Osmanlı Türkçesi sözcük Arapça بَكَار (bekār) sözcüğünden alıntıdır.
Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]bekâr (belirtme hâli bekârı, çoğulu bekârlar)
- hiç evlenmemiş kişi
- zıt anlamlısı: evli
Bekârdı, evlenmeye vakit bulamamıştı. — Ö. Seyfettin
- evli olduğu hâlde ailesinden ayrı, yalnız yaşayan kişi
Çekimleme
[düzenle]Üst kavramlar
[düzenle]Türetilmiş kavramlar
[düzenle]Çeviriler
[düzenle]Ön ad
[düzenle]bekâr