bekâr
![]() |
Ayrıca bakınız: bekar |
Türkçe
[değiştir]Köken
[değiştir]- Osmanlı Türkçesi بكار (bekâr) sözcüğünden devralındı. Osmanlı Türkçesi sözcük Arapça بَكَار (bekār) sözcüğünden alıntıdır.
Söyleniş
[değiştir]Ad
[değiştir]bekâr (belirtme hâli bekârı, çoğulu bekârlar)
- hiç evlenmemiş kişi
- zıt anlamlısı: evli
- Bekârdı, evlenmeye vakit bulamamıştı. — Ö. Seyfettin
- evli olduğu hâlde ailesinden ayrı, yalnız yaşayan kişi
Çekimleme
[değiştir]bekâr adının çekimi
Üst kavramlar
[değiştir]Türetilmiş kavramlar
[değiştir]Çeviriler
[değiştir]evlenmemiş kimse
|
Ön ad
[değiştir]bekâr (karşılaştırma daha bekâr, üstünlük en bekâr)
Atasözleri
[değiştir]Çeviriler
[değiştir]bekâr
Kaynakça
[değiştir]- Türk Dil Kurumuna göre "bekâr" maddesi