İçeriğe atla

bekâr

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: bekar

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi بكار (bekâr) sözcüğünden devralındı. Osmanlı Türkçesi sözcük Arapça بَكَار (bekār) sözcüğünden alıntıdır.

Söyleniş

[düzenle]

bekâr (belirtme hâli bekârı, çoğulu bekârlar)

  1. hiç evlenmemiş kişi
    zıt anlamlısı: evli
     Bekârdı, evlenmeye vakit bulamamıştı. Ö. Seyfettin
  2. evli olduğu hâlde ailesinden ayrı, yalnız yaşayan kişi

Çekimleme

[düzenle]

Üst kavramlar

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]
evlenmemiş kimse

Ön ad

[düzenle]

bekâr

  1. hiç evlenmemiş

Atasözleri

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]
bekâr

Kaynakça

[düzenle]